Het thema van deze week is je hart volgen. De podcast aflevering kan dan ook niet anders als een passende naam krijgen. ‘Volg je hart’, samen met Yvonne van de Bergh zoomen we in op haar verhaal. Het is een inspirerend gesprek en zoals altijd heb ik ervan genoten. Het thema is iets wat al mijn hele leven een grote rol speelt. Want het volgen van mijn hart, is iets wat ik eigenlijk al altijd heb gedaan. Het is een manier van leven, die op mijn lijf staat geschreven. Zonder het te weten, weet ik niet beter. Het gedicht van deze week is dan ook een ‘heartfelt’ boodschap. Dat intense geluksgevoel, als je weet dat je iets doet wat bij je past… DAT GUN IK IEDEREEN…

Het is een groot wonder, dat ik niet al mijn verwachtingen heb opgegeven, want ze lijken absurd en onuitvoerbaar. Toch houd ik ze vast, ondanks alles, omdat ik nog steeds aan de innerlijke goedheid van den mens geloof.

Anne Frank
Joods vluchteling en schrijfster 1929-1945

Nu weet ik dondersgoed dat ik mijzelf niet kan vergelijken met Anne Frank. Ik ben geboren in Nederland als een witte Nederlander. Ik ben bevoorrecht, want naast het feit dat ik als witte jongen wordt geboren in een van de rijkste landen ter wereld heb ik ook nog eens ouders die van mij houden. Ik heb niks te klagen! Tenminste, niet op dat gebied. Toch herken ik mezelf in de bovenstaande tekst. Want alhoewel mijn verwachtingen absurd en onuitvoerbaar lijken houd ik ze vast, ondanks alles, omdat ik nog steeds in de innerlijke goedheid van de mens geloof. 

Het is helaas niet altijd een rotsvast vertrouwen geweest. Sterker nog. Ik voelde me als kind een uitzondering op de regel, een zwart schaap in de kudde of simpelweg een misfit. Het vertrouwen wat ik had in de mensheid werd al snel gebroken. Want toen ik als klein mannetje op school aankwam bleek er helemaal geen ruimte te zijn voor een ‘authentieke’ andy. Ik paste niet in het hokje, en was ook niet van plan om mijzelf passend te maken. Het goede gevoel wat ik als kind had ervaren, brokkelde door de jaren heen beetje bij beetje af. En het vertrouwen in de mensheid maakte plaats voor wantrouwen. Ik voelde me alleen, onbegrepen en begon mijn zoektocht naar ‘geluk’. Een zoektocht die meer als 15 jaar in beslag zou nemen. Die van land naar land ging, van baan naar baan en van studie naar studie. Het was geen zoektocht naar ‘geluk’, maar was een zoektocht naar mijzelf. En mijzelf heb ik gevonden, de boodschap die daarbij hoort is simpel… Ik trek dit niet langer, onrecht is onrecht. Dat moet stoppen!

School, de plek die mij zou moeten voorbereiden op de rest van mijn leven gaf mij alles behalve een goede voorbereiding. Het systeem maakte van mijn een slachtoffer. Al vanaf jongs af aan kreeg ik te horen dat ik het niet goed deed, werd ik afgezonderd van de rest en gepest omdat ik anders was. Je kan jezelf misschien voorstellen dat ik niet zo goed met kritiek kon omgaan, omdat ik diep van binnen focking hard aan mijzelf twijfelde. Elke vorm van kritiek, goed bedoeld advies of autoritair gedrag schoot in het verkeerde keelgat. Het voelde als een aanval, en ik deed het enige wat voor mij logisch voelde.. Vol in de verdediging.

Ik voelde mijzelf niet alleen een slachtoffer, Ik was een slachtoffer!
Ik ben wie ik ben, maar kreeg niet de kans om te ZIJN.

De one size fits all scholing, waar je stil moet zitten, je mond moet houden en moet luisteren is niet meer van deze tijd. Ieder kind is uniek, met eigen interesses en dromen. En mijzelf daarvoor uitspreken is het volgen van mijn hart. Ik vind dat ieder kind het gevoel moet hebben dat deel uitmaken van iets groters en dat ze goed zijn zoals ze zijn en ben van mening dat elk kind, ongeacht religie, afkomst, geaardheid of geslacht de ruimte moet krijgen hun potentie te benutten en hun dromen waar te maken. Aan het einde van de rit geloof ik in de innerlijke goedheid van de mens, en heb ik het gevoel dat de wereld er enkel en alleen mooier van wordt als kinderen het gevoel hebben een deel uit te maken van het grotere plaatje. Als je het gevoel hebt deel te zijn, dan wil je ook je best doen… LOGISCH toch?

Als we worden begeleid naar ons potentieel heb ik het niet alleen over onze kwaliteiten benutten. Nee, daarnaast is een stukje emotionele intelligentie training om echt voorbereid aan het leven te beginnen essentieel. Het is misschien een raar voorbeeld, maar ik zie elk mens als een hompje klei. We komen allemaal ter wereld met onze eigenheid en potentie om iets moois, nuttigs en zinvols te worden. Het enige wat daarvoor nodig is, is de juiste tender, love & care. En dat is afhankelijk van meer factoren dan alleen de opvoeding!

Succes is altijd afhankelijk van een nauwkeurige voorbereiding en zonder die voorbereiding is falen een feit.

Confucius
Chinees filosoof 551 v.C. – 479 v.C.

Ik heb de liefste ouders van de wereld, maar die waren niet in staat om mij voor te bereiden op de hel die school genoemd wordt. Ik werd vrij opgevoed, mocht een eigen mening hebben, om mijn grapjes werd gelachen en mijn drukke gedrag werd getolereerd. Als kind had ik geen idee wat me te wachten stond. Nadat mijn vader in dat jaar zijn nek gebroken had, het ongeval overleefde maar mijn hele leven upside down stond kwam ik plots ook nog voor een ander dilemma te staan. Hoe moest ik in hemelsnaam omgaan met straf, stress, pesters, angsten en weet ik veel wat. Het enige wat ik wilde was mijzelf zijn, en een leuk leven hebben. Ik sprak mijn gevoel uit tegen mijn ouders en die deden het enigste wat ze konden doen. Voor mij opkomen.

Helaas had dat geen nut, de deuren bleven gesloten! Er werd geen rekening gehouden met mijn gevoel, situatie of omstandigheden. Mijn gedrag was problematisch, en ik was een probleem. Maar wat was de reden van dit gedrag? Wat was het verhaal? Hoezo deed ik wat ik deed?

Geluk is de harmonie tussen omstandigheden en behoeften.

Nicolaas Beets
Nederlands letterkundige 1814-1903

Dit keer kom ik niet ondoordacht, onvoorbereid en impulsief. Nee, dit keer heb ik mijzelf verdiept in de nodige materie, voorbereid op wat komen gaat en heb ik eerst heel lang gevoeld of dit wel hetgeen is wat bij me past. En wat blijkt nu, dit is niet alleen wat bij me past. Dit is wie ik ben, wat ik moet doen en waar ik een goed gevoel van krijg. Want dat goede gevoel, doen wat bij mij past en mijzelf nuttig maken voor andere is precies waar het in mijn ogen om draait…

Als je niet voor iemands kwaliteiten gaat, moet je van zijn gebreken afblijven! Emiel van Doorn
Welk zelfbeeld krijgt een kind/jongere als hij/zij ‘alleen’ vanuit zijn beperkingen (stoornissen, syndromen, problematieken) ondersteund wordt? We lopen het risico de beperkingen zo te vergroten (vanuit gemotiveerde en liefdevolle professionele redenen) dat we vergeten het kind te zien met zijn/haar talenten en mogelijkheden. Wij zijn toch ook ons werk gaan doen vanuit waar we ‘goed’ in zijn? De toekomst van het kind ligt in zijn/haar krachten en kwaliteiten. Onze kinderen en jongeren verdienen een positief toekomstperspectief. Pas als het kind/jongere zijn/haar kwaliteiten kent zal hij/zij bereid zijn eigenaar te worden van zijn/haar eigen ‘probleem’ en onze ondersteuning als constructief ervaren.

https://www.stibco.nl/kwaliteiten-voor-gebreken/

In mijn leven alleen al heb ik last gehad van depressie, verslaving en eenzaamheid omdat ik niet het gevoel had dat ik deel uitmaakte van iets groters. Ik voelde me eenzaam, alleen en onbegrepen. Het slechte gevoel wilde ik niet voelen, dus zocht ik naar manieren om mijzelf beter te voelen. En in een samenleving als die van vandaag zijn die er in overvloed. Drugs, Drank, Hoeren snoeren, Kleren, weet ik veel wat. Alles voor dat tijdelijke genietmomentje. En ja, ik maakte die keuze… Bij gebrek aan beter… Want ik wist niet hoe het anders moest. Nu kun je zeggen dat dat een individueel probleem is, en dat ik daar zelf verantwoordelijk voor ben. En deels ben ik dat met je eens, maar het is erg makkelijker om individueel gedrag te bestraffen in plaats van te kijken naar hoe bepaald gedrag ontstaat? Laten we met zijn alle eens kijken naar de oorzaak van verschillende problematiek en onze neuzen dezelfde kant oprichten. Niet focussen op de quick fix, maar daadwerkelijk de problemen bij de bron aanpakken.

Het is tijd voor een nieuw tijdperk. Een tijdperk waarin we inzien dat we allemaal hetzelfde zijn, ondanks onze verschillen zijn we allemaal mens. Mensen die stuk voor stuk een fijn leven willen leiden! En alhoewel de jeugd maar een klein deel van onze bevolking is, is het 100% van onze toekomst. Het is in mijn ogen niet meer dan normaal, dat we als land gezamenlijk verantwoordelijk zijn voor een goede afloop. Alles en iedereen is aan elkaar verbonden. En onze verschillen is juist onze kracht. Laten we al onze kwaliteiten benutten en iedereen de kans geven om bij te dragen aan een mooiere wereld. Het is nodig dat we eens gaan inzoomen op het individu, zodat we kunnen kijken welke rol diegene kan gaan spelen in het grotere plaatje. Rekening houden met de situatie in het hier en nu, zodat we in de toekomst niet meer dezelfde fouten maken als voorheen…

dat was het voor vandaag, met klamme handjes zeg ik… Tot de volgende keer!

Leave a Reply

nl_NLNederlands