Lopend op straat zie ik van allerhande mensen. Waar ik voorheen de mensen zag als deel van een bepaalde groep, de gothic, skater, aso of kamper zie ik vandaag de dag een mens. Deel van de familie mens, bewoner van ONZE aarde. Niks meer niks minder. Ik zoek niet naar de verschillen, maar probeer de gelijkenis uit te belichten. Ik focus niet op de afstand, maar probeer juist de connectie scherp te krijgen. Ik loop niet met een boogje om je heen, maar open juist het gesprek. Want ook al zijn we allemaal anders, we willen stuk voor stuk een gelukkig leven! Wij willen allemaal de vrijheid hebben om te zijn wie we willen zijn, te doen wat we willen doen of te denken wat we willen denken. Zonder dat dat veroordeelt wordt door een ander. Of zie ik dat verkeerd?

Vrijheid is de mogelijkheid om te twijfelen, de mogelijkheid om een fout te maken, de mogelijkheid om te zoeken en te experimenteren, de mogelijkheid nee te zeggen tegen elke autoriteit – literair, artistiek, filosofisch, religieus, sociaal en zelfs politiek.

Ignazio Silone
Italiaans schrijver en politicus (ps van Secondo Tranquilli) 1900-1978

Het denken in hokjes, labelen van groepen of een oordeel vellen over iemand die niet aan jouw standaard voldoet of aan jouw persoonlijk ideaal. Het lijkt zo onschuldig, dat doen we toch allemaal? Of we het allemaal doen, dat weet ik niet! Dat het veel gebeurd, dat heb ik aan der lijve ondervonden! Dat maakt het ook alles behalve onschuldig, want die ene seconde dat jij je laat leiden door een vooroordeel en je afkeer kenbaar maakt, is zo voorbij. Voor je het weet ben je het vergeten. Maar degene die het oordeel ontvangt, kan er de hele dag mee rondlopen, een week over nadenken, of een maand lang twijfelen aan zichzelf. Deels is dat zijn individuele strijd, deels wordt deze strijd gevoed door de maatschappij waarin wij leven. De samenleving waarvan wij een deel uitmaken. Want hoe komt het dat wij denken in hokjes? Dat wij onze meningen hangen aan een vooroordeel? Of juist de verschillen uitvergroten? In hoeverre is de samenleving verantwoordelijk? Wat moet er veranderen, om voor 1 grote familie te zorgen?

Mijn definitie van een vrije samenleving is een samenleving waar het veilig is om niet populair te zijn.

Adlai Stevenson
Amerikaans politicus en vicepresident 1853-1914

Een ongevraagde, ongezouten en vaak ondoordachte mening kan bijdragen aan het vernietigen van iemands eigenwaarde. Het is niet niks om met een hoofd vol negatieve gedachtes rond te dwalen. Het gewicht van de rugzak vol oordelen van een ander met je mee te dragen of simpelweg te leven met een lage eigenwaarde. Gedachtes die worden gevoed door negatieve gevoelens. Een cyclus waaraan je voor je gevoel niet kunt ontsnappen. Het zelfbeeld wat met de dag slechter wordt, een leven wat aan je voorbij gaat, zonder dat je er echt een deel van uit maakt. Terwijl je leeft in een land met miljoenen mensen, voel je je alleen en verloren. Het voelt alsof de mensen over je oordelen in plaats van je leren kennen. Ook al is dat niet de realiteit, en zijn er genoeg goede mensen op de wereld. Het is de realiteit van vele, waarvan ik er een was. Het doet pijn. Want al na één afkeurende blik, weet je genoeg! Beetje bij beetje brokkelt je geloof af. Beetje bij beetje stort je wereld in elkaar. Beetje bij beetje begin je jezelf af te vragen, hoe zou het zijn als ik er niet meer ben? Zelfmoord, als uitweg van de ellende. Dan moet het echt erg zijn. Dan zou je zeggen dat er echt iets mis is, toch gebeurd het keer op keer, jaar na jaar. Mensen zien geen uitweg meer, BOEM, klaar. Het aantal zelfmoordpogingen per jaar is niet exact bekend, maar wordt geschat op 94.0001. Dat is in mijn ogen 94.000 teveel!

Wie ook maar één vooroordeel heeft weggenomen, is een weldoener der mensheid.

Nicolas Chamfort
Frans schrijver, journalist en toneelschrijver 1741-1794

Het moment dat je het nulpunt bereikt, is zoveel meer dan een tegengoal in de 90e minuut bij het kijken van je favoriete clubbie, een inhaalmanoeuvre op je favoriete wielrenner net voor de finish, of een grand prix waarop Max Verstappen de race uit moet met motorproblemen. Je geloof in een betere toekomst is verloren. Het is niet simpelweg zappen tot de volgende sensatie ten tonele komt. Nee het is een gevoel alsof je eigen leven gefaald is, soms niet eens duidelijk dat je eigen handelen ervoor hebben gezorgd maar wel altijd duidelijk dat hoe graag je ook zou willen, de uitweg onvindbaar is. De dagen vliegen voorbij, en het eens zo leuke leven is veranderd in een sober bestaan. Het negatieve gevoel lijkt een donkere wolk die je overal lijkt te volgen. Je gedachtes negatief en de instelling pessimistisch.

Dat het anders kan, dat heb ik aan levende lijve ondervonden. Ik heb mijn pessimistische kijk op het leven weten om te buigen. De donkere wolk die mij overal volgde is opgelost en de zon is weer gaan schijnen. Beetje bij beetje veranderd het sobere bestaan in een verzameling van leuke momenten. Maar juist nu, juist tijdens deze bizarre tijden dat het land in een lock down verkeerd. Kunnen we met zijn alle deze tijd gebruiken om na te denken over onze eigen levens. Over onze eigen handelingen, en over de rol die wij spelen op de wereld. Dat het anders kan, dat spreekt voor zich. Wij hebben met zijn alle de verantwoordelijkheid, laten we voor elkaar opkomen!

En als je dan toch een oordeel hebt over iemand anders, houd dat dan lekker voor jezelf. Geen ijzige blik, geen nare woorden. Niet wijzen met een vinger, maar kijken naar jezelf! Hoe komt het dat je een oordeel hebt? Wat zorgt ervoor dat je de ander afrekent op zijn of haar daden? Slik je trots in, en houd rekening met het gevoel van een ander. Ofwel, wees de verandering die je wilt zien in de wereld.

Er zijn mensen die zorgen voor geluk waar ze komen, anderen zorgen daarvoor wanneer ze weggaan.

Oscar Wilde
Iers schrijver 1854-1900

Een persoon straffen, puur omdat er andere normen en waarden in het spel zijn mag nooit de oplossing zijn. Een persoon veroordelen, puur en alleen omdat de persoon anders is, anders denkt of anders handelt zegt zoveel meer over de persoon die oordeelt, dan over de persoon die beoordeeld wordt. Puur uit onbegrip, een ander kleinere is verdomd laag. Ik weet hoe het voelt om veroordeeld te worden, en weet ook hoe dit ervoor heeft gezorgd dat mijn gehele attitude jegens het leven enkel en alleen verslechterde. Ben jij benieuwd hoe iemand anders oordeel, mijn leven op zijn kop zette? Kom dan morgen terug voor deel 2.

Bedankt voor het lezen en tot de volgende keer.

  1. https://ik-wil-dood.nl/achtergrond/cijfers-over-zelfmoord/

Leave a Reply

nl_NLNederlands