Typ ik om te typen? Of heb ik een verhaal om te vertellen? De letters verschijnen na een lichte druk op de knop, de een naar de ander. In mijn hoofd weet ik wat de boodschap is die ik wil overdragen, toch is de tekst nog geheel onduidelijk. Onze maatschappij is op het moment onderhevig aan veranderingen. Door de COVID-19 crisis worden er overal in Nederland, overal op de wereld mensen getroffen door de maatregelen. Soms negatief, soms positief. Waar sommige mensen juist eenzaam worden, zoeken andere juist manieren om er voor elkaar te zijn. Het lijkt wel of het een, het ander versterkt. Hoe komt het dat mensen er voor elkaar willen zijn? Zijn we aan elkaar verbonden? Of zijn we allemaal individuen die enkel en alleen voor ons eigen hachje verantwoordelijk zijn?

Ver voordat de COVID-19 crisis ons land aandeed was ik al bezig met mijn zoektocht. Een zoektocht naar mijzelf, een zoektocht naar betekenis. Hoe langer ik zoek, hoe meer moeite ik doe. Des te duidelijker het wordt dat het veel meer omarmen heeft dan simpelweg kijken naar mijzelf. De wereld draait niet om mij, en alhoewel ik streef naar persoonlijk geluk. Een fijn leven en een goed gevoel. Blijkt het steeds maar weer dat dit in directe verbinding staat met de mensen om mij heen. Mijn problemen verbleken tegenover de problemen van de wereld. De wereld is gigantisch, net als haar problemen. Ons leven hier in Nederland is gekenmerkt door luxe. Onze problemen, luxeproblemen. Wij klagen om het klagen, terwijl er overal ter wereld mensen leiden aan ziekte, armoede of honger. Met mijn ogen dicht, voel ik het leed van andere.

Terwijl ik dit type, ben ik me bewust dat ik een deel van het probleem ben. Mijn kont ferm gedrukt in een bureaustoel gekocht in een van de vele grote winkels die ons land telt. De naam, onbelangrijk. Het idee erachter is precies datgene wat mij laat twijfelen. Natuurlijk, ik had een bureaustoel nodig. En als ik heel eerlijk ben, het liefst eentje die voldoet aan mijn eisen. Maar waar komt de stoel vandaan? Hoeveel uur zijn eraan besteed? En wat is de prijs die is betaald, tegenover de prijs die ik ervoor betaal? Het punt is simpel. Alhoewel ik het zeer logisch vind dat bepaalde spullen gekocht en verkocht worden. Het oogpunt is winst, en degene die de handel drijft is gewoon een slim persoon. Dat is ook niet waar ik me aan stoor.

Maar degene die de stoel heeft gemaakt. Het land waar de stoel vervaardigd is. Het loon wat betaald is aan de persoon, en de connectie die hij of zij heeft met zijn of haar werk. Dat is mijn grote vraag. Doen ze het omdat ze het leuk vinden? Of is het simpelweg een must, een middel om brood op te plank te brengen om vervolgens te voorzien in hun eigen wensen? Werken ze aan een betere toekomst voor zichzelf? Of werken ze om het hoofd boven het water te houden? En is dit iets wat zich in dat land afspeelt? Of speelt het ook in andere landen af? Doen mensen wat ze leuk vinden? Of doen ze het omdat ze bepaalde dingen willen hebben? Bepaalde levens willen leiden? Zoveel vragen, zoveel gedachtes.

Draait het leven om de spullen die we hebben? Of draait het om de tijd die we besteden? En het gevoel wat we daarmee verkrijgen? We zijn allemaal opzoek naar een leuk, gelukkig leven. Maar wat is dat eigenlijk?

Er is geen weg naar geluk, geluk is de weg.

Boeddha – Spirituele leider, geboren als Siddhartha Gautama ca. 450 vC. – ca. 370 vC

Leave a Reply

nl_NLNederlands