Moeder aarde is in beweging. Alles om ons heen zit in een constante stroom van verandering. Het enige wat stil staat, dat is de mensheid. Waar het in de romeinse tijd de regerende klasse tegen de meute was, en de meute werd gecontroleerd door middel van gladiator gevechten, circussen, wijn en alle andere soorten van afleiding. Is het tegenwoordig de tv, radio, sociale media en alle andere manieren voor het vervullen van begeerte & verlangens. De afleiding is nog steeds gegenereerd door het vervullen van de hang aan genot. Terwijl het ene deel van de bevolking geniet van echte vrijheid en een leven in overvloed zit het andere deel van de bevolking gevangen in de ‘ratrace’. Waar de rijke genieten van alles wat het leven te bieden heeft, is het minderbedeelde deel van de bevolking elke dag aan het bikkelen. Elke dag opnieuw van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat, enkel om de rekeningen te betalen. In plaats dat ze hun problemen kenbaar maken, leven de meeste om de schijn hoog te houden. Of erger nog, ze zijn zich totaal onbewust van hun eigen ongeluk. Een aparte gewaarwording. Maar uit eigen ervaring weet ik hoe makkelijk je het weg stopt, hoe makkelijk het is om afleiding te vinden in een maatschappij die ervoor is ingericht om juist die afleiding aan te bieden. Een economisch belang bij ongelukkige levens, dat is hoe ik het zie. Mede dankzij sociale media, de plek waar jan en alleman het perfecte leven leidt. De plek waar BN’ers hun gratis gekregen spulletjes pronkt, zodat de rest van Nederland er mee wegloopt. Een plek waar het draait om zien, en gezien worden. Terwijl iedereen druk bezig is met hun perfecte levens, zijn ze totaal onbewust van de problemen op de wereld. Terwijl ze pronken met hun nieuwste kleding, etentjes en alle hebbedingetjes, sterven er aan de andere kant van de wereld mensen van de armoede. Nu snap ik dat niet iedereen zo begaan is met de wereld, omdat ze te druk bezig zijn met zichzelf. Maar zelfs daarin schieten ze nog wel eens tekort. De meeste doen namelijk werk wat niet bij ze past, gedurende om en nabij één derde van hun leven wordt hun tijd opgeofferd. De dagen vliegen voorbij terwijl ze als een robot aan de slag zijn. Een robot die enkel en alleen bestaat om centen te verdienen voor degene die het voor het zeggen hebben. Want ja, als de rekeningen eenmaal betaald zijn, staan ze weer precies waar ze moeten staan. Op 0! Hoe is dat anders dan slavernij? Wat is er nu echt veranderd aan de wereld waarin we leven? Hoe lang duurt het nog voordat mensen in de gaten hebben dat ze zelf geloven in een systeem dat niet werkt? Wat moet er gebeuren voordat er een globale paradigma switch kan plaatsvinden? Barack Obama weet precies hoe het zit. Het zijn namelijk zijn woorden, die de spijker op de kop slaan. Namelijk deze:

Verandering zal niet komen als wij wachten op een andere persoon of een andere keer. Wij zijn degenen waar we op hebben gewacht. Wij zijn de verandering die we zoeken.

Barack Obama
Amerikaans president (44e) 1961-

Leave a Reply

nl_NLNederlands