Wauw, het voelt gek. Even uit het niks, was ik totaal de draad kwijt. Met een zwaar hoofd en mijn staart tussen mijn benen plof ik op de bank. Daar zit ik dan, met mijn ziel onder mijn arm. Precies wat ik mijzelf als kind had aangeleerd. Iets zat me dwars, het hield me tegen. Ergens voelde ik dat het niet klopte. Ik voelde dat ik de verkeerde keuze had gemaakt. Een verkeerde afslag, de verkeerde richting. Toch bleef ik hangen in het negatieve gevoel. Het was alsof ik reisde in de tijd. Even terug naar een jaar of anderhalf geleden. Mijn hervonden zelfvertrouwen was foetsie, de enorme drive en passie verdwenen. Ik voelde me klein, heel klein. Geen zin in vooruitgang, maar zin om mijzelf op te rollen in een dekentje. Geen zin om opnieuw te proberen, want mijn hoofd blijft blokkeren. Wat gebeurde er in mijn hoofd? En hoe heb ik het weten om te draaien?

Oude dienaren zijn kleine tyrannen, aan wie de grote tyran, de gewoonte, ons ketent.

Marie von Ebner-Eschenbach
Oostenrijks schrijfster 1830-1916

Wat gebeurde er in mijn hoofd?
Het weekend passeert, dagen vliegen voorbij. Mijn gedachtes die normaal gezien gefocust op vooruitgang zijn, waren de afgelopen dagen vooral toegespitst op afleiding. Ik maakte die keuze, ik gaf toe en riep het bijbehorende gevoel op mij af. Maar hoe komt het dat ik deze keuze maakte? Waar kwam dit gedrag vandaan?

Ik maakte bewust de keuze en deed een stapje terug. Even een dagje rust, even niet werken aan een betere toekomst. Gewoon even stilstaan en vieren wat ik al had bereikt. Het was een tactiek die ik al maanden toepas. Een tactiek die werkt! Stilstaan bij vooruitgang en bewust zijn van je groei. Even de batterij opladen en weer door. Voor mijn gevoel had ik ook echt wat te vieren. Mijn website wordt steeds completer, de blog vervuld mij met vreugde en zelfs de podcast begint vorm te krijgen. Aflevering na aflevering wordt opgenomen, en ik groei! Ik vond dat ik wat te vieren had.

Met mijn feestneus op maakte ik de keuze. Ergens in mijn onbewuste lag de focus op het bedrijfsplan, maar dat verdrukte ik, keer op keer. Mijn focus, die al maanden enkel en alleen gericht was op persoonlijke ontwikkeling. Bleek ineens te blijven hangen op iets wat mij energie kostte, in plaats van opleverde. Mijn focus was gericht op iets wat mij een negatief gevoel gaf. Het bedrijfsplan was zo groot en ik voelde mij bezwaard, omdat ik blijkbaar niet ‘goed’ genoeg was om dat te kunnen. Nadat ik het vergrootglas op mijn gevoel gericht had, bleek het al snel angst te zijn. Angst om het fout te doen, angst om teleur te stellen. Dit gevoel, was ook een deel van mijn keuze. Onbewust wel te verstaan. Het was een automatisme dat even de kop opstak. Automatisch koos ik voor veiligheid. De bekende weg!

Je maakt of een stap voorwaarts naar persoonlijke groei, of een stap terug naar veiligheid.

Abraham H. Maslow
Amerikaans psycholoog 1908-1970

Het is niet gek, dat ik na een aantal dagen bij mijzelf dacht… Wat ben ik in hemelsnaam aan het doen? Mijn route is bekend, toch leek ik totaal de andere kant op te gaan. Ik was me bewust van mijn aanpak, maar zag even niet hoe ik het anders moest doen. Ik maakte die keuze om te blijven hangen, niemand anders! Ik liet mij beïnvloeden door de wereld om mij heen, terwijl ik mijzelf moest focussen op hetgeen ik kan beïnvloeden. Wat een waardevolle les! Voor mijn gevoel weet ik dit, toch blijkt maar weer dat ik nog een hoop te leren heb. Gelukkig heb ik een goede reden. Nooit meer terug! Enkel vooruit! De wereld kan mooier, en dat begint bij jezelf! Als mijn roeping echt mijn roeping is en mijn lotsbestemming voor mij op maat is gemaakt, wat doe ik dan op de bank? Hoe kan ik vanaf deze positie iets voor een ander betekenen. Plots voel ik me misselijk, alsof mijn lichaam het met me eens is. Dit kan zo niet langer!

Men wordt niet verlicht door zich allerlei beelden van licht voor te stellen, maar door zich bewust te worden van de eigen innerlijke duisternis.

Carl Gustav Jung
Zwitsers psychiater 1875-1961

Hoe wist ik het om te draaien?
Ik koos ervoor om juist het gevoel te belichten, in plaats van verdoven. Geen afleiding, maar focus. Met de pen in mijn hand ging ik op avontuur. Ik wilde met mijn hoofd bedenken, wat mijn lichaam voelde. De connectie was eventjes verdwenen. Ik besloot maar eens te doen wat ik altijd deed. Mijn (bos) schoenen aan, en de natuur in. Stapje voor stapje lopend door mijn gedachte. Het probleem was duidelijk. Mijn frustratie kwam voort uit 1 enkel iets. Het bedrijfsplan. Hoezo moet ik dat maken? Wat is het nut?

Ik had 2 keuze’s. Mij aandacht erop blijven forceren en daarmee mijn slechte gevoel vergroten. HELL NO! Op naar de volgende mogelijkheid. Ik probeerde te bedenken, wat ik zo duidelijk voelde. Zocht in mijn hoofd een oplossing voor een probleem waarop ik op dat moment geen antwoord had. De enige juiste optie voor mij op dat moment was loslaten. Even afstand!

Je kunt niet loslaten wat je niet kent. Een voorwaarde om jezelf te overwinnen, is jezelf te kennen.

Nisargadatta Maharaj
Indiaas spirituele leraar 1897-1981

Een nieuwe dag, een nieuw begin! Doen wat goed voelt, doen wat energie oplevert in plaats van kost. Ik deed eindelijk weer wat ik moest doen. Ik begon mij te focussen op wat goed voelde en nam contact op met iemand die mij kon helpen. Ik opende over mijn gevoel, en ging zoals altijd met de billen bloot. Het was duidelijk dat ik blokkeerde, en nog duidelijker wat de reden daarvan was. Het kwam vanuit onzekerheid. En even was ik de controle kwijt. Even had ik iemand nodig, en dat is OK!

Ik wilde mijzelf passend maken waar ik niet pas. Mijzelf aanpassen als een kameleon, terwijl ik zou moeten stralen als een pauw. Ik ben goed zoals ik ben, jij bent goed zoals jij bent. We hebben allemaal zo onze goede, en minder goede punten. Het is de kunst om te weten wat je kwaliteiten en valkuilen zijn. Het is de kunst om hier op in te spelen. Je hoeft niet alles te kunnen, zolang je iemand kent die het kan. Even was ik dit kwijt, even liep ik vol gas in een valkuil. Even rustte de hele wereld op mijn schouders.

Mijn valkuil, ofwel de reden dat ik blokkeerde, is omdat een bedrijfsplan van bovenaf komt. het is gebonden aan eisen en regeltjes. Daardoor schiet ik in de stress en sla ik dicht. Eventjes verander ik weer in het kind dat zo hard met zichzelf in de knoop lag. Even was ik onder de indruk van het pad wat zich voor mij ontvouwde. Bang voor het onbekende, angstig om het fouten te maken.

BOEM, ik schoot wakker! Dit is het probleem. Ik was het probleem. Mijn houding, mijn gedachte waren mij onbewust aan het beïnvloeden.

Ik werd mij bewust van mijn eigen aandeel en draaide de rollen om. Opnieuw doen wat in mijn macht ligt. Doen waarop ik invloed heb. Focussen op de dingen waarin ik kan groeien. De dingen doen waarvan ik energie krijg. Ik begon weer met mediteren en zocht de rust. Ik ging opnieuw schrijven zonder vooropgezet doel en tot mijn verbazing ging dit precies zoals verwacht, een stuk beter! Ik wandelde door mijn gedachte en pakte de controle over mijn gemoedstoestand. Ik bevrijde mijzelf van onderdrukkende gedachte. Ik was wakker. Een wijze les geleerd.

Ik heb de controle, alleen moet ik hem wel zelf pakken.

Als u wil dat uw dromen werkelijkheid worden, wordt dan wakker.

Piet Theys
Vlaams schrijver en sportcommentator 1927-1974

Leave a Reply

nl_NLNederlands