Een nieuwe dag, gefocust op vandaag. Eerlijk, vandaag ga ik wederom een beetje met de billen bloot. Hoe graag ik ook zou zeggen dat alles me voor de wind gaat, en dat ik mijzelf elke dag super goed voel. Dat is niet berust op de waarheid, ik vind het niet altijd even makkelijk. Blijven focussen op wat ik kan doen, in plaats van wat ik heb gedaan, of wat ik nog moet doen. Het klinkt zo logisch, blijven gaan zonder stil te staan. Voortbewegen zonder te twijfelen aan gemaakte stappen. Blijven ploeteren, zonder enige angst voor wat er komen gaat. Het leven is onzeker, dat is het enige gegeven.

Er is slechts één weg naar geluk en dat is op te houden met je zorgen maken over dingen waar je geen invloed op hebt.

Epictetus
Romeins stoïcijns filosoof 50-130

De bovenstaande quote slaat de spijker op zijn kop. Zoveel dingen om mij heen die ik graag zou willen beïnvloeden. Helaas ben ik niet bevoegd. Het enige wat ik kan beïnvloeden, dat zijn mijn eigen gedachte, of de daaruit voort vloeiende handelingen. Ik probeer mijn twijfels, angsten of negatieve gedachte dan ook om te buigen. Mijn energie wordt gebruikt om deze gedachte te zien, voor wat ze zijn. Het is mijn gedachte die erop is ingesteld om ons te herinneren aan gemaakte fouten, geleerde lessen en aanwezige onzekerheden. Niet om ons te pesten, maar om ons te helpen!

Onze hersens doen keer op keer veel moeite om ons te beschermen voor tegenslagen, verdriet, of weet ik veel wat voor negativiteit. Het is een zekere zelfbescherming. En ik kan je vertellen. Mijn hoofd doet dan ook uitermate goed zijn best. Het is alsof ik het ene moment enorm in mijzelf geloof, en het gevoel heb alsof ik de wereld aan kan. Enkel en alleen om het moment daarna in totale twijfel te ontaarden. Het ene moment voelt het alsof ik op het goede pad zit, om mijzelf daarna af te vragen hoe ik dat in hemelsnaam weet. En het gekke is, ik kan dat eigenlijk wel waarderen. Elke keer dat ik win van mijn eigen gedachte, heers over eigen gevoel of simpelweg de baas ben in eigen hoofd voelt als een overwinning. En met elke overwinning wordt ik sterker. Toch blijft het een strijd, elke keer opnieuw!

Zoeken en de route die we volgen zijn belangrijker dan het vinden van een vondst.

Yehudi Menuhin
Amerikaans/Brits violist, altviolist en dirigent1916-1999

Zo nu en dan neem ik even een momentje voor mijzelf, even weg van alle dingen op mijn to-do lijstje, of de mening van alles en iedereen om me heen. Op zoek naar mijzelf, inzoomen op mijn gevoel. De gedachtes die in me opkomen, vinden ergens hun begin. Veelal heeft het te maken met mijn zelfvertrouwen. De twijfels die ik heb, zijn simpelweg angsten en die angsten zijn onvermijdbaar. Het pad wat ik bewandel is verraderlijk, de route is er een vol valkuilen en het zoeken naar de goede weg gaat dan ook gepaard met moeilijkheden en tegenslagen. beide verantwoordelijk voor twijfel. Ik probeer deze twijfel dan ook te omarmen, in plaats van het van mij af te duwen. Hoe moeilijk dat ook is, het went! Het is leerzaam.

De weg zelf is je bestemming.

Confucius
Chinees filosoof 551 v.C. – 479 v.C.

De route die ik bewandel is nieuw voor mij, de te maken stappen ongekend. Het is dan ook het avontuur wat mij zo aanspreekt, de zoektocht naar de beste weg. Toch is daar keer op keer mijn twijfelende gedachte. Het komt en gaat, als regenwolken, deel van de natuur. De vraag is dan ook niet of ik negatieve gedachte heb. Nee, het is de vraag hoe ik daar in hemelsnaam mee om ga. Wat drijft mij, om elke dag weer opnieuw te beginnen? Een klein half jaar geleden was ik in strijd met mijzelf om mijn woorden online te gooien. Wie gaat het lezen? Wie vindt het interessant? Wat wil ik er mee bereiken? Mijn gedachte waren de baas over mij, ik alles behalve de baas in eigen hoofd. Na lang wikken en wegen werd de knoop eindelijk doorgehakt, ik pakte een beetje meer de controle. Na een paar maanden posten, voelde ik dat het tijd was voor de volgende stap. De angst veranderde in honger. Ok, de blog staat online… En nu? Wat is de volgende stap?

Terug naar de tekentafel. Terug naar mijn waarom. Wat wil ik bereiken? En hoe ga ik dat doen? De droom is groots, de visie onveranderd. De wereld om me heen is prachtig, toch zijn het veelal de levens die beter kunnen. Ik weet als geen ander hoe het is om in de knoop met jezelf te zitten, en hoe lastig het is om de eerste stap te maken. Het voelt dan ook als een logische stap, om mijn gedachtes op papier te zetten, om jou, mijn lezer te laten zien dat het normaal is. We hebben allemaal zo onze gedachtes, elk huisje heeft zijn kruisje! Hmmm.. Interesting! Naast mijn eigen verhaal, zijn er zoveel andere mensen. Zoveel ervaring, het zou zonde zijn om daar niets mee te doen!? Maar wat?

Het zaadje van de podcast werd al maanden geleden gepland. Deels wilde ik het en zag ik de potentie, maar zoals gewoonlijk was er een deel vol twijfel. De tweestrijd begon opnieuw. Wie zit hier op te wachten? Hoe ga ik dit in hemelsnaam aanpakken. De gedachte was aanwezig, het plan begon zich te vormen. Elke dag een klein stapje vooruit, ongeacht de twijfel of gedachten. Inmiddels staan er 2 aflevering online, en ben ik alweer aan het denken wat de volgende stap is. Het is gek, hoe ons hoofd werkt. Aan de ene kant vertroebelt je blik door angst, terwijl diezelfde angst ook kan zorgen dat het beeld helderder wordt. Het kan beide kanten op gaan, en jij, jij bent degene die dat bepaald. Maar waar begint het dan? Wat is het antwoord op je twijfel? Het geheim is Zelfvertrouwen.

Ga niet waar de weg je leidt, maar ga waar geen pad is en laat je eigen spoor achter.

Ralph Waldo Emerson
Amerikaans dichter en filosoof 1803-1882

Het rotte van je eigen pad bepalen, is het feit dat je gaat waar nog niet veel andere gegaan zijn. De voorbeelden er zijn, zijn lastig te vinden en helaas moet ik het tot op de dag van vandaag veelal alleen doen. De website, was ooit een gedachte. Nu is hij werkelijkheid. De blog, was een flink obstakel. Tot het moment dat ik er gewoon aan begon. En ook de podcast, was ooit een droom. Maar vanaf vandaag is het meer dan dat. Het is een reeks. Een proces, en zoals alles. Is het eng, en is er een kans om te falen. Toch zal er elke week een nieuwe aflevering komen. En met elke week zullen de gesprekken interessanter worden en de stof waardevoller.

Wat mij eerst vervulde met angst, twijfel en onzekerheid is nu een deel van mij leven. Elke dag sta ik op, om met mijn pen aan de slag te gaan en mijn gedachten in woorden uit te drukken. Elke week maak ik afspraken voor nieuwe afleveringen en duik ik in mijn huisgemaakte studio. Het is een deel van de routine, en toch is daar altijd mijn gedachte. Doe ik het goed? Wat vinden mensen ervan? Wat als het fout gaat?

De twijfel is aanwezig, toch probeer ik die te omarmen. Wetende dat het een normaal verschijnsel is. Alles is eng in het begin, dat is een feit! Als het me even te veel wordt, bedenk ik me hoe snel het went, en richt mijn ogen weer op het ware noorden. Ik doe wat ik kan doen, focus mij op wat goed voelt, en nadat ik weer gewend ben aan de verandering, begint mijn hoofd met de volgende stap. De twijfel is er nu eenmaal. Wegrennen is geen optie.

Ik kan twijfelen aan de werkelijkheid van alles, maar niet aan de werkelijkheid van mijn twijfel.

André Gide
Frans schrijver en Nobelprijswinnaar literatuur (1947) 1869-1951

Ik maak me zorgen, zo nu en dan twijfel ik aan mijzelf en aan de dingen die ik doe. Hoe het ook loopt. Er is altijd een deel van mij wat vervuld is met twijfel. Dat is nu eenmaal zo. De enige optie die ik heb, is de twijfel omarmen en mijn best doen om haar te zien voor wat ze is. Het is mijn eigen angst. Angst voor wat er komen gaat, angst om weer te belanden op de plek die ik zo graag wil ontlopen. Angst voor het onbekende. Dan neem ik keer op keer dezelfde beslissing. Ik laat me niet leiden door angst. Angst zal mij niet controleren. Zo nu en dan geef ik toe aan alles, en laat ik me overmannen door emotie, enkel en alleen om te herinneren hoe het is om me zo rot te voelen. Zo nu en dan herinner ik me aan het gevoel wat ik had toen ik bivakkeerde op ‘rock bottom’. Het vuurtje laait op, de energie is terug! ‘Rock bottom’ is altijd aanwezig, maar ergens in de achtergrond. Mijn focus, gericht op wat ik kan doen. En zolang ik mijn best doe, met alles wat ik doe. Dan heb ik er vrede mee, als het fout gaat! Wetende dat ik in ieder geval mijn best heb gedaan. Als het dan toch fout gaat, probeer ik te leren van mijn fouten, zodat ik de dag erna, gewoon weer opnieuw kan beginnen.

Elke dag is een nieuw begin, en dat, dat is een geruststellende gedachte!

De beste raad die je je kinderen kunt geven, is: proberen te ontdekken wat ze willen en hen aanraden dat dan ook te doen.

Harry S. Truman
Amerikaans staatsman en president (33e)1884-1972

Ontsnapt aan mijn eigen doemgedachten. Gevlucht uit de donkerste gebieden van mijn eigen beleving. De pen gaf me een uitweg, schrijven geeft me een doel, en wat er ook gaat gebeuren. Dit zal ik nooit meer loslaten! Het redde me van mijn ondergang, en gaf me wat om voor te leven! Het is dan ook niet gek, dat ik keer op keer het kind in mij herinner aan het feit, dat tijd besteden aan negatieve gedachte of twijfel mij niet verder gaat helpen. Keer op keer zet ik mijzelf ertoe om simpelweg te focussen op wat ik wel kan doen, wat ik wil doen. Ik vraag mijzelf af, wat kan ik nu doen, waardoor ik mijzelf beter voel?

Een boek lezen, over iets wat ik wil leren. Een YouTube video bekijken, over iets wat ik wil verbeteren. Schrijven over mijn gevoelens om te kijken waar ze vandaan komen. Lopen in het bos, om mijn hoofd leeg te maken. Mediteren, om te voelen waar mijn gedachte vandaan komen. Voelen, wat mijn gevoel zegt. Mijn gevoel leidt de weg, niet mijn gedachte, angst of twijfels. Die zijn er alleen om mij scherp te houden. 

Elke dag beginnen met een koude douche, puur om mijzelf de baas te zijn. Zo nu en dan toegeven aan verlangens, enkel en alleen om ze daarna te negeren. Mijn valkuilen verkennen, om mijn omgeving er op in te stellen. Het doel staat vast, en ik, ik ga er komen! Afgelopen week heb ik voor het eerst in mijn leven gevast. 2 dagen geen eten, puur om mijzelf de teugels in handen te geven. Baas in eigen hoofd. Controle over eigen leven!

Leave a Reply

nl_NLNederlands