Verslaving, het klinkt zo heftig! Laten we het woord even vervangen. Verslaving, maak plaats voor Quick fix. De snelle oplossing. Jezelf van de wereld helpen met verdovende middelen om het probleem niet te hoeven voelen. Het lijkt een prima uitweg, helaas is het allesbehalve dat. Het is geen uitweg, geen oplossing en al helemaal geen goed idee! Het is een valkuil, een enkeltje richting de afgrond. En als je daar eenmaal bent aangekomen, zie er dan maar eens uit te kruipen. Het is een strijd, niet tegen de verslaving, maar tegen jezelf!

Verdovende middelen, het is een breed begrip. Toch is het in mijn ogen niet breed genoeg. Er kleeft een stigma aan drugsgebruik, maar alcohol dat is prima… hoe zit dat dan? Wat als ik je nu vertel dat het probleem niet zozeer de drugs of de drank is? Wat als ik je vertel dat het probleem onze eigen gedachte zijn? Een verslaving is simpelweg een manier om je eigen gevoel te onderdrukken. Je eigen gedachtes te verdoven. Het is in feite een strijd met jezelf, een gevecht met je gedachte. En zonder dat wij het weten, zijn er veel meer middelen die ons bezig houden. Naast de welbekende drank en drugs beeld de volgende quote ook alle andere manieren mooi uit.

Elke vorm van verslaving is slecht, of het narcotische middel nu alcohol, morfine, cannabis, macht, werk of idealisme is.

Carl Gustav Jung
Zwitsers psychiater 1875-1961

Verslaafd zijn. Het is niets meer dan routinematig een probleem verdoven met de substantie naar keuze. Het is een gewoonte, aangeleerd gedrag. Geloof me, ik kan het weten! Been there, done that. Maar juist omdat ik weet hoe het is om je problemen weg te stoppen, je gevoel te verdoven en dwalend door het leven te gaan. Juist daarom weet ik hoe fijn het is als je dat hoofdstuk kunt afsluiten. Al kost het enorm veel moeite om de eerste stap te zetten, als de eerste stap eenmaal gezet is beginnen de radertjes te lopen en zal de wereld om je heen beetje bij beetje veranderen. Je moet het zelf doen, maar niet alleen! Dat kan ik niet vaak genoeg benadrukken. Het is krachtig om hulp te vragen.

Hulp zorgt voor het zetje in de rug, het luisterend oor, en vooral ook een beetje begrip. En dat, dat maakt het verschil! Om de moeilijkheidsgraad een beetje uit te beelden. En voor eens en altijd het stigma te doorbreken ga ik met de billen bloot. Ik heb vrede met de oude andy, omdat ik weet, dat alles wat er is gebeurd tot dit moment heeft bijgedragen aan het ontstaan van de andy van nu. Ik heb de nodige lessen moeten leren om te worden wie ik nu ben. Maar dat haalt niet weg dat het in het begin een moeilijke, frustrerende en vooral ook emotionele weg was. Het was een drama. Ik hield krampachtig vast aan het leven wat ik kende. Mijn idee van normaal, was verre verwijderd van de algemene consensus over normaal. Maar het was mijn normaal. En wanneer je op een bepaalde manier kijkt, denkt en handelt, is het erg lastig om dat op te geven. Dat is dan ook de moraal van het verhaal. Ik voelde me te trots om toe te geven dat er echt wat met mij aan de hand was. Dat ik echt niet lekker in mij vel zat. Ik kroop in de slachtoffer rol, en veegde de schuld zo af op andere. De volgende quote beschrijft mijn situatie perfect.

Er bestaat geen oplossing omdat er geen probleem bestaat.

Marcel Duchamp
Frans kunstschilder en beeldhouwer 1887-1968

Een bepaald gevoel, een bepaalde pijn of leegte, onbegrip of doelloosheid. Noem het wat je wilt, ik noem het ‘het probleem’. Zodra het probleem kwam opzetten, greep ik naar de quick fix. Best gek eigenlijk. Het is als een pleister op een schotwond. Totaal niet in staat om daadwerkelijk iets bij te dragen aan het oplossen van het probleem. Toch verbloemt de pleister het gat perfect. Dat het probleem achter de schermen alleen maar groter en groter wordt dat is voor latere zorg. Uit het oog, uit het hart! Behalve als je er genoeg van hebt, als je hebt geleerd dat alle afleiding op de wereld slechts tijdelijk is, en je besluit om toe te geven. Je gaat op onderzoek.

In de tweede helft van het leven moet men de innerlijke wereld leren kennen. Dat is een algemeen probleem.

Carl Gustav Jung
Zwitsers psychiater 1875-1961

De bovenstaande quote beschrijft de route die ik probeer te promoten. Het bestaande probleem, kun je enkel oplossen door op onderzoek te gaan. Graven in jezelf, opzoek naar antwoorden. Het klinkt allemaal wat heftig, maar dat is alles in het begin. De eerste keer fietsen, continu gevaar om te vallen. De eerste keer autorijden, paniek over wat je waar moet doen. Het is een nieuwe stap, een onbekende weg. En zoals alles, is het in het begin even wennen. Maar het is de juiste weg. Want los je het probleem op, dan heb je geen verdovende middelen meer nodig om het probleem weg te stoppen. 

Oorzaak – gevolg… Elk bestaand probleem, heeft een oorzaak. Pak je de oorzaak aan, dan houdt het probleem op te bestaan. Kies je ervoor om de gevolgen van het probleem te bestrijden. Dan loop je altijd achter de feiten aan. Dan krijg je een leven gevuld met quick fixes. Een leven waarin je continu bezig bent met het zoeken naar de juiste oplossing. Zo kun je een slecht gevoel wegstoppen door elke dag 2 gram wiet te blowen, 5 gram coke te snuiven of een paar xtc pillen in je bakkes te stoppen. Op deze manier bestrijd je het gevolg (namelijk het slechte gevoel) met verdovende middelen. Maar hoe komt het dat je je slecht voelt? Wat zorgt ervoor dat je de verdovende middelen nodig hebt om datgene te verdoven? Wat kunnen we doen zodat we met zijn alle de schouders eronder zetten en kiezen voor de aanpak van de oorzaken, in plaats van de bestrijding van de gevolgen? Laten we geluk het gevolg maken, en de oorzaak ons handelen.

Het geluk is een gevolg, geen oorzaak.

Ewout Kieckens
Nederlands historicus en journalist

Leave a Reply

nl_NLNederlands