Wat een gek idee eigenlijk, vrijwillig de rust en verkoeling opzoeken. Zodat ik kan werken aan mijn toekomst. Oh man, dit had de jongere Andy NOOIT geloofd! Wie was die oude Andy? Hoe stond hij in het leven? En vooral, hoe is dat zo gekomen? 

Hoe stond ik in het leven?
Mijn way of life, werk vooruitschuiven & verantwoordelijkheden ontlopen. Geen zin in, dat komt wel! Fuck it! Wie kent het niet? Eerlijk, het was mijn filosofie. Er ging geen dag voorbij zonder dat ik bij mezelf dacht, ach joh. Dat komt wel. Fuck it! Het begon al op vroege leeftijd. Leren voor toetsen, altijd last minute. Het maken van projecten, de dag voor de deadline. Nooit liep ik tegen de muur, alles werd gehaald. Voordat ik het wist was ik professioneel vooruitschuiver. Niks werd gepland, alles liep zoals het liep. Jaren hield ik dit vol, jaren vol plezier. Jaren van onderpresteren. Waar de een koos voor studeren en huiswerk maken, koos de ander voor chillen, gamen en jointjes roken. 3x raden welke ik was. Een jongeman met enorm veel potentie, maar 0.0 intentie om die te benutten. 

Hoe is dat zo gekomen?
Vooral door mijn eigen keuzes, mijn eigen gedrag. Snel afgeleid, altijd haantje de voorste. Het liefst was ik de joker van de klas, het middelpunt van de aandacht. Maar in hoeverre ben je als kind verantwoordelijk voor dat gedrag? En had er niet iemand aan de bel moeten trekken? Achter elk gedrag zit toch een verklaring? Hoe zag mij leven eruit als ik vanaf kinds af aan wel verantwoordelijkheid had gepakt? We zullen het nooit weten! Het maakt ook niet uit. Ik ben dankbaar voor alles wat er is gebeurd, zonder het voorafgaande leven. Was ik niet geweest, wie ik nu ben! Een persoon die graag boeken leest, teksten schrijft en vooral bezig is met zijn eigen ontwikkeling. Man man man, wat ben ik van ver gekomen! 

De oude andy
School was niet mijn ding. Leraren waren lastig. Opdrachten waren vervelend. En studeren, pffffff. Van de gedachte alleen, kreeg ik al hoofdpijn! Zolang ik kan herinneren had ik een hekel aan school. Al op jonge leeftijd ontwikkelde ik een soort afkeer. Ik was anders. Of dat werd mij in ieder geval verteld! De herinneringen van de basisschool vinden meestal plaats op de gang, of buiten op de speelplaats. Bij de ene, was het de leraar die mij vertelde dat ik lastig/stout was. Bij de andere, waren het mijn klasgenootjes die mij voor de gek hielden. Een self-fullfilling prophecy, oftewel het ‘pymalion-effect’. Een lastige situatie om uit te ontsnappen. Het begin van mijn gedragsproblematiek. Als iemand je vaak genoeg dat je er niet toe doet, dat je lastig, vervelend en slecht bent. Dan word je dat vanzelf! 

Er is nog hoop! 
Als ik kan veranderen, kan iedereen het! Het is simpel gezegd, jezelf herontdekken. Alle meningen van andere, alle gebeurtenissen uit het verleden van je af schudden en opnieuw beginnen! Een nieuwe start, een nieuw begin. Eentje waarbij zelfkennis het belangrijkste is. Weten wat je sterke en minder sterke kanten zijn. Weten wat je interessant vindt, en ook vooral weten wat niet. Help jezelf, als je andere van dienst wilt zijn! Het beste project wat je ooit kan starten, is het project van zelfontwikkeling!

Het is zeer onrechtvaardig om het gedrag van iemand te beoordelen, zonder een diepe kennis van zijn situatie.

Jane Austen
Engels romanschrijfster 1775-1817

Leave a Reply

nl_NLNederlands