Uncategorized

Old habits die hard

By August 8, 2021No Comments

Zoekende naar mijn plekje op aarde oefen ik met het gebruik van mijn eigen stemgeluid. Mijn woorden vinden hun weg en keer op keer finetune ik mijn boodschap, mijn waarheid en mijn visie. Deels zit er een boos kind wat wilt schoppen en wijzen naar alles wat krom, slecht en kut is. Deels zit er een hoopvolle volwassen man die een echte boodschap heeft. Voor mijn gevoel heb ik een boodschap voor de wereld. Toch is dat niet zo 1-2-3 uitgezonden…

Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg!

Wie ben ik, om te zeggen dat ik een boodschap heb? Wie ben ik, om te denken dat ik wat te bieden heb? Het helpt niet om jezelf te kwellen met deze gedachte. Toch is het een deel van mij, wat altijd aanwezig is. Het onzekere, gekwetste en vooral ook kleine mannetje wat op mijn schouder zit mee te kijken terwijl ik rondstruin door het leven. Stapje voor stapje ontwikkeld mijn pad. Het is gek om stil te staan, want echt klaar ben ik nooit! De ene dag heb ik het gevoel dat ik op cloud 9 zit, dan lijkt de zon feller te schijnen dan ooit tevoren en voel ik me simpelweg geweldig. Enkel en alleen om de dag daarna het gevoel te hebben dat ik massaal anaal verkracht ben door mijn eigen denkwijze. Het idee om altijd bezig te moeten zijn, het idee om altijd maar ‘aan’ te staan. Het is een oude gewoonte om mijzelf naar beneden te praten, om slecht over mijzelf te denken en de wereld door een donkere bril te bekijken.

Old habits die hard

Vandaar dat ik je vandaag wil laten zien dat ik, ondanks mijn drive en vastberadenheid om wat van mijn leven te maken ook donkere, onzekere en twijfelachtige dagen heb waar ik liever de hele dag in bed blijf liggen. En eerlijk… Soms is dat dan ook precies wat ik moet doen. Blijven liggen, ogen gesloten en inzoomen op wat er zit…

Het is lastig, pijnlijk en vooral ook erg confronterend om te kijken naar de echte reden van je klote gevoel. Het heeft veelal te maken met fouten uit het verleden en eerlijk… Er is een reden dat je die hebt weggestopt. Er is een reden dat je die wilt vergeten en vooral ook NIET onder ogen wilt komen. Voor mij persoonlijk is mijn interne wederhelft altijd uit op het zoeken van minpunten. Ik ben een mens, en mensen twijfelen.. ALTHANS hopelijk ben ik niet de enige! Vandaar dat ik vandaag even de tijd neem om mijn proces met jullie te delen. Het is alweer een hele tijd geleden dat ik een blog heb geschreven, en eerlijk. Dat is simpelweg omdat ik het een beetje aan de kant had geschoven. Zoekende naar, terwijl ik hetgeen ik had niet echt meer zag. Zonde….

Waar sta ik nu?

Als je me 10 jaar geleden zou vertellen dat ik vandaag de dag heel graag in mijn eentje ben, mijn vrije tijd zou vullen met wandelen in de natuur, schrijven, dichten en een beetje kloten met muziek dan had ik je pertinent uitgelachen. Op dat moment van mijn leven zat ik zo diep. Alleen zijn was uit de boze, mijn vrije tijd besteden ik met ‘leuke’ dingen, ‘leuke’ mensen en al mijn vrije tijd besteden ik aan het verkrijgen van het ‘goede’ gevoel. Het leven geleefd voor tijdelijk genot. Ik heb dit al vaker in mijn blogs beschreven, maar het is dan ook een belangrijk verschil met vandaag. Geen copingsmechanisme, verslavingspatroon of tijdelijk genot om één of andere leegte te vullen. Nee, ik zit lekker in mijn eigen vel, geniet van de dingen die ik doe en ben blij met het kleinste van het kleinste. In dat opzicht is mijn leven compleet omgeslagen…

Daarnaast ben ik niet meer onzeker over mijn lichaam, sta ik steviger in mijn schoenen en ben ik niet meer die onzekere jongen die vooral deed dat hij erg zeker van zichzelf was. Nee, het is gek om te zeggen. Die persoon lijkt totaal verdwenen. Ik voel me zeker over mijzelf, mijn lichaam en vooral ook mijn kennis.

Mijzelf verkopen vind ik lastig, omdat ik iemand ben die geloofd in ervaring. Er zijn dingen in mijn leven waarin ik de doorleefde ervaring heb, waardoor ik er voor de volle 100% achtersta en er zijn momenteel erg veel dingen waar ik nog maar weinig ervaring mee heb. Zoals het opstarten van een bedrijf…

Natuurlijk geloof ik heilig in wat ik te vertellen heb en zie ik met eigen ogen wat het met de mensen doet die ervoor kiezen om met mij aan de slag te gaan, toch is het zo tegendraads om mijzelf op een of ander podium te zetten en te pretenderen dat ik antwoorden heb. Ik kan je namelijk niet vertellen wat je moet doen…

Jij weet dat het beste, jij weet waar je mee zit en wellicht ook wel hoe je dat moet aanpakken. En ik vind het geweldig om naast je te gaan staan om je te begeleiden op die zoektocht. Op zoek naar jouw plekje van innerlijke rust, van acceptatie en vertrouwen. Jouw richting bepaal jij, ik ben er ter ondersteuning.

Leave a Reply

nl_NLNederlands