De bron van elke misdaad is een bepaald gebrek aan inzicht, een foute redenering of een plotseling opkomende begeerte.

Thomas Hobbes
Brits filosoof 1588-1679

Oh man, wat voel ik deze boodschap. Niet omdat ik een of andere beroepscrimineel ben, maar omdat ik de ergste misdaad van het leven aan mijzelf bleef besteden. Je zou het kunnen vergelijken met martelen, mishandelen of simpelweg jezelf in de shit werken. En het begon allemaal met een bepaald gebrek aan inzicht, een foute redenering of een plotseling opkomende begeerte.

Gebrek aan inzicht

De bril die ik had opgezet om de wereld mee te bekijken, was een bril afgestemd voor mij. Voor mij persoonlijk. Het draaide dan ook vooral om mijn eigen goede gevoel, en veelal hing dat af van de mening van andere. Het is gek, wetende dat ik zolang getwijfeld heb aan mijzelf, door de mening van een ander. Wetende dat ik mijzelf alleen maar dieper de shit in werkte, omdat ik mijzelf slecht voelde en hopeloos opzoek was naar een manier om dat gevoel te onderdrukken. Het gebrek aan inzicht wat ik omschrijf, is dan ook het inzicht omtrent het leven, onze gedachte en vooral ook hoe om te gaan met onze gevoelens.

Ik ben geen dokter, psycholoog of psychiater. En pretendeer ook niet alle antwoorden te hebben. Toch heb ik het laatste 1.5 jaar mijzelf bestudeerd. Elke kleine gedachte, ontleed om te zien wat het is, waar het vandaan komt, en wat de bedoeling is. Een leerzame tijd, dat is zeker!

Het leven is in de gedachte.

Voltaire
Frans schrijver en filosoof (ps. van François Marie Arouet) 1694-1778

Foute redenering

Als kind werd ik gezien als probleemkind. Het gedrag wat ik vertoonde was dan ook allesbehalve gewenst. Naarmate ik ouder werd, had ik een soort spider sense ontwikkeld als het aankwam op de mening van andere. Een blik, een lach, wat het ook was. Het had de kracht om mij het gevoel te geven dat ik iets fout deed. Doordat ik behandeld werd als probleemkind, ging ik opzoek naar dingen om dat te bevestigen. Het probleemkind veranderde in zoveel meer. Ik voelde me gewoon slecht, had weinig zelfvertrouwen en misschien zelfs een licht minderwaardigheidscomplex. Alles wat ik zag in de wereld, was of een bevestiging van mijn gedachte, of het tegenovergestelde. Met als gevolg de reactie. Of ik ging mij nog slechter voelen, of ik wuifde het weg als onmogelijk. Het is gek, in hoeverre wij het goede kunnen vergeten, terwijl het slechte onverteerbaar lijkt. 

Plotselinge opkomende begeerte

Mijn slechte gevoel, regelrecht afkomstig van mijn blik op de wereld, en de bijbehorende gedachte was de reden van mijn ondoordachte handelingen. Als kind leerde ik mijzelf aan om wat leuks te doen als ik me verveelde. Ongezond eten te eten, als ik mij slecht voelde. En mijzelf af te leiden met films, series en spelletjes als ik me weer een doelloos voelde. Naarmate ik ouder werd, werd mijn gedrag steeds heftiger. De onschuldige ‘leuke’ dingen die ik deed als ik mij verveelde werden iets minder onschuldig. Het ongezonde eten was voortaan een manier van leven en alle afleiding die je kunt bedenken was mijn manier om het leven leuk te maken. Het was de mijn wil, van het leven.

Elke blik op de wereld bevestigt en bewijst ons dat de ‘wil om te leven’, verre van een willekeurige hypothese of zelfs een holle frase is, juist de enig ware formulering van haar diepste wezen is.

A. Schopenhauer
Duits filosoof 1788-1860

De wereld om mij heen, paste ik aan uit eigenbelang. De dingen die ik deed, deed ik om mijzelf goed te voelen. En mijn hele leven, bestond uit een zoektocht naar het goede gevoel. Het enige wat ik wou, was gelukkig zijn.

Elke negatieve gedachte die ooit is ontstaan in mijn eigen hoofd kwam voort uit mijn eigen handelingen. Als een plantje gaf ik het water (aandacht) en door mijn eigen toedoen groeide het eens zo kleine plantje uit, tot een boom met een flink wortelstelsel. Wat begon als een kleine gedachte, groeide uit tot een overtuiging. En voordat ik het wist, hield ik eraan vast alsof die overtuiging het laatste is wat ik had. Niet wetende, dat ik degene was die daarmee een misdaad beging tegen mijzelf. Met mijn negatieve gedachte, mijn beperkende overtuiging en vooral ook mijn gebrek aan zelfdiscipline, wanneer ik dan toch eens besloot om een poging tot verandering te starten. 

Wij zijn niet meer verantwoordelijk voor de kwade gedachten in ons hoofd dan een vogelverschrikker voor de vogels die over het zaaibed vliegen dat hij bewaken moet; de enige verantwoordelijkheid is in beide gevallen, te beletten dat ze neerstrijken.

John Churton Collins
Engels literair criticus 1848-1908

Nu komt het mooie deel van dit verhaal. De motivatie die ik wil doorgeven, de inspiratie die ik wil zijn en vooral ook het stukje geloof wat ik wil brengen. Geen geloof zoals dat wordt omschreven in de religie, nee, simpelweg geloof in jezelf. Wij kunnen zo veel meer, dan dat wij denken.

Waar ik vroeger geen dag zonder wiet leek te kunnen, leef ik op dit moment al 36 uur zonder eten. Baas in eigen hoofd, het is een spelletje. Elke dag is weer een kans om beter te worden. Elke dag is een kans om te groeien. En ik geloof dat iedereen dit kan. Nu wil ik je niet aanraden om meteen te stoppen met eten. nee, begin eens klein. Sla het toetje over, of eet extra stuk fruit. Elke dag een kleine stap, zorgt voor een grote verandering. Het duurt alleen eventjes voordat je echt verschil ziet.

Bij mij ging het vaak fout, omdat ik wilde afvallen voor het afvallen. Stoppen met blowen, omdat het me tegenhield. Mijn focus lag niet op wat het me zou brengen, maar op hoeveel moeite het wel niet koste. Het is een strijd tegen jezelf, maar heb hoop! Want ik weet dat jij het kan.

BEGIN KLEIN! VIER KLEINE OVERWINNINGEN… EN HOUD VOL!!

Leave a Reply

nl_NLNederlands