Geloven in jezelf. Het is een hele opgave. Gisteren opende ik de tekst met de volgende keuze. Lijdend leven, of een leven leiden. Het is een realistische keuze. Een keuze waar ik voor een groot deel van mijn tijd mee heb geworsteld, mee worstel, en mee zal blijven worstelen. Het is dan ook niet zo simpele als 1,2,3. Het begint met geloven in jezelf. Ik neem je even mee in mijn leven. Veel leesplezier.

Dat geloven in mijzelf, het was de moeilijkste opgave van alles. Het is een keuze, een keuze om niet te geloven wat mij was verteld. Een keuze waar ik tot op de dag van vandaag nog mee aan het worstelen ben en waar ik waarschijnlijk de rest van mijn leven mee zal worstelen. Het ene moment bevind ik me op een roze wolk, enkel en alleen om het moment daarna te realiseren dat ik nog zo een lange weg te gaan heb. Het is een constant vallen en opstaan, een verzameling opgeven en doorgaan en een test van mijn wilskracht. Wil ik dit echt? Heb ik de discipline die nodig is? Hoe moet ik dit in hemelsnaam tot een succes brengen? Kan ik dit wel, of hadden mijn leraren, klasgenootjes en werkgevers gelijk? Is het mijn lot om als mislukking door het leven te gaan? NEE, F*CK DAT! Ik weet dat het anders kan, ik weet dat ik meer in me heb. Het is enkel en alleen zoeken naar de goede weg, het juiste pad en de correcte afslagen. Accepteren dat ik fouten maak, en leren om het in de toekomst beter te doen. De woorden van dr. Martin Luther King komen boven in mijn gedachte. I have a dream. Nou guess what, die heb ik ook! Mijn droom is misschien niet zo groots, of zo noemenswaardig, maar het is mijn droom, en ik ben bereid er mijn leven voor te geven! 

Aanvaard niet wat ge uit de tweede hand hoort, aanvaard niet de traditie, aanvaard niet een uitspraak alleen omdat die te lezen is in een boek, noch omdat die overeenstemt met uw overtuiging, noch omdat uw leraar het zegt. Wees uw eigen lamp.

Boeddha
Spirituele leider, geboren als Siddhartha Gautama ca. 450 vC. – ca. 370 vC

Het klinkt zo logisch, geloven in jezelf. Of zoals hierboven wordt beschreven, uw eigen lamp zijn. Toch was dat voor mij persoonlijk een gigantische opgave. Een torenhoge drempel, of simpelweg een ogenschijnlijk onmogelijke stap. Aangezien mijn dromerige gedrag werd gezien als desinteresse of onkunde, en mijn ‘joker’ gedrag als de sabotage van de dag. Zorgde deze combo ervoor dat ik de stempel probleemkind mocht ontvangen. Een stempel die in veel van mijn teksten terug zal komen. Het was een ticket naar de verdoemenis en een grote bijdrage aan het verborgen houden van mijn talenten. Mijn creatieve geest, humor en passie om verhalen te vertellen werd getemperd. Nu ben ik 30 jaar, en vraag ik mijzelf af. Werd ik gestraft, omdat ik niet in het systeem paste? Was het gek, dat ik snel afgeleid was als de manier van lesgeven allesbehalve spannend bleek te zijn, of de stof allesbehalve interessant? Was het gek dat ik aan mijzelf begon te twijfelen. Als je leraar je het gevoel geeft dat je niet goed genoeg bent. Gelukkig had ik de liefste ouders ooit, en stonden ze altijd voor mij klaar om het voor me op te nemen. Toch was het kwaad al geschied. Het zaadje geplant. Mijn leven, mijn dromen en vooral mijn zelfvertrouwen met de grond gelijk gemaakt. Ik werd een slachtoffer. 

Zorg dat je nooit een slachtoffer wordt, ook al probeert iedereen dat nog zo hard van je te maken en al heb je alle redenen om in die rol te geloven. Je leven is er mee gemoeid, en je ziel.

Joseph Brodsky
Russisch-Amerikaans dichter, criticus en Nobelprijswinnaar literatuur (1987) 1940-1996

Het probleemkind, de stempel die ik kreeg, zorgde ervoor dat ik me zo ging gedragen. Al snel vond ik aansluiting bij andere lotgenoten en leek het alsof ik mijn plekje had gevonden. Ik voelde mijzelf aan de kant geschoven door de maatschappij, niet serieus genomen door leraren en niet geaccepteerd door andere leeftijdsgenootjes. Mijn masker, het stoere karakter en de daarbij horende gewoontes was een overlevingsmechanisme. Het was een aparte tijd! Mijn leven zou ik in de komende jaren vergooien, mijn dromen zouden vervagen en mijn zelfvertrouwen zou tot het minimum dalen. De jongens die net als mij, gezien werden als probleemkind werden een rots in de branding. Het waren dan ook deze jongens met wie ik in de komende jaren mijn slechte gewoontes zou uitbreiden, en mijn dagen zou vullen. Het was de enige logische stap. We willen tenslotte allemaal geaccepteerd worden hoe we zijn, ook al betekend dat een masker opzetten om erbij te horen. Een gekke gewaarwording. Onbewust afsteven op ellende, en jezelf er ook nog eens goed bij voelen.

Je kunt niet iemand anders zijn vuur gebruiken. Je kunt alleen die van jezelf gebruiken. En om dat te doen, moet je eerst bereid zijn te geloven dat je het hebt.

Audre Lorde
Amerikaanse schrijfster, dichteres en activiste 1934-1992

Afin, het heeft geen nut om te schoppen tegen het bestaande. Het enige wat ik je mee wil geven is dit. Laat je dromen niet afhangen van de mening van een ander. Laat je niet vertellen wat je wel of niet kan doen. Alleen jij weet wat er voor jou mogelijk is. Alleen jij weet wat jou interesseert en wat jouw vuurtje sneller laat branden. Ga op zoek, ga uitproberen en maak fouten. Doe wat je wilt doen, en geloof dat het goed komt! 

De volwassenheid is de mooiste tijd van allemaal. We zijn oud genoeg om fouten uit het verleden te herkennen, maar nog steeds jong genoeg om nieuwe fouten te maken.

Maurice Chevalier
Frans acteur en cabaretier 1888-1972

Het is een constante zoektocht. Persoonlijk ben ik gelukkig met de pen in mijn hand. De teksten rollen zo uit de bal van mijn pen, en mijn gedachte zijn gesynchroniseerd met duim en wijsvinger. Echter is dat geluk van het ene moment, op het andere moment slechts een herinnering aan hoe het kan zijn. Dan zit ik op dezelfde plek, met dezelfde pen uit te staren over hetzelfde schrift en voel ik me leeg. Waar eens mijn gedachte linea recta op papier kwamen, ben ik nu aan het zoeken naar woorden. Waar eens mijn goede gevoel direct verbonden bleek te zijn aan de boodschap die ik op papier zette, bleek nu mijn slechte gevoel te komen van een blokkade. Een groot woord, voor een kleine schrijver. Geen bekendheid, geen inkomen. Toch voelt het als verliezen. Het voelt even alsof ik door het ijs zak, op weg naar de bodem in het ijskoude water. Even sluit ik mijn ogen, even denk ik aan het achterliggende reden van deze website. Langzaam maar zeker begint de pen te glijden, de inkt wordt tevoorschijn getoverd op het papier en mijn gedachtes vinden weer een weg naar buiten. Het wordt me weer eens duidelijk gemaakt. Ik doe dit, omdat ik het leuk vind. Niet omdat het moet. Of omdat ik iets moet bereiken. Niks moet! Bij moeten, blokkeer ik! 

Alles dat werkelijk groots en inspirerend is, is gecreëerd door een individu dat kon werken in vrijheid.

Albert Einstein
Duits – Amerikaans natuurkundige 1879-1955

Ik ben allesbehalve groots, en hoop met mijn teksten slechts een enkeling te inspireren. Toch voel ik deze quote vanuit het diepste van mijn hart. Mijn hele leven wilde ik mijzelf zijn. Doen wat ik leuk vond om te doen, en geaccepteerd worden terwijl ik dat deed. Complete vrijheid, om te leven zoals ik dat wilde. Het was de reden dat ik keer op keer tegen de stroming in bewoog. Het zorgde voor mooie dagen en mooie herinneringen, maar ook voor harde lessen en deprimerende momenten. Hoe hard ik ook probeerde te ontsnappen van het leven. Ik was een slachtoffer en werd keer op keer in de kraag gegrepen. Met de nadruk op ‘WAS’, die tijd is voorbij. Ik accepteer het niet, en houd voet bij stuk. Moeilijke momenten zijn welkom, op mijn weg, de zoektocht naar geluk!

Bedankt voor het lezen! En tot de volgende keer..

Leave a Reply

nl_NLNederlands