Het is vrijdag. Toch is deze dag hetzelfde als alle andere. Normaliter lag ik allang te slapen. Toch kan ik de rust niet vinden. In mijn hoofd spookt een verhaal, en dit verhaal vertel wil ik met je delen. Wederom bedankt dat je even de tijd neemt om het te lezen. Ik hoop dat je er plezier aan beleefd, zodat het voor beide geen verspilling van onze tijd is. 

Het voelt als de dag van gisteren. Wat dan? Nou, de tijd dat de vrijdag een soort verlossing was. Een startsignaal van het weekend. Alle remmen konden los. Alle stress van de voorafgaande week werd vergeten. Alle zorgen verdwenen. De nachten konden niet lang genoeg duren. Slapen is voor apen, dat was het motto! Ik kan me dat gevoel van de zondag avond herinneren alsof het de dag van gister was. Een zwaar weekend achter de rug, een zwaar hoofd als ik nadacht aan de werkdag die komen ging. De klok was mijn vijand, de minuten gingen te snel en het liefst wilde ik dat de avond niet voorbij zou gaan. Werd het maar nooit maandag! Een akelige gedachte.

Wat is er veranderd? Wie ben ik in hemelsnaam? De persoon die reikhalzend uitkeek naar het weekend is verdwenen. Of het nu maandag of vrijdag is, mijn gevoel is hetzelfde. De zondag, nog steeds een rustdag. Echter, de negatieve associaties aan de daaropvolgende dag zijn verdwenen. Elke dag is een feestje, elke dag een kans om te groeien. Of het nu een podcast is, of een goed boek. De wereld heeft zoveel te bieden. Verdwalen in gedachte, over pasgeleerde stof. Het is een geschenk dat alleen aan ons mensen is toebedeeld. Dromen over de toekomst, fantaseren over wat komen gaat. De toekomst plannen, met kleine stapjes. Mijn toekomst, of de toekomst van de wereld. Alhoewel ik maar een ienie mienie deel van de wereld ben, heb ik het idee dat ik een onderdeel ben van deze ontwikkeling. Ik heb een rol te vervullen. Een bepaald doel, en dat doel heeft mij!

Een doel, oh wat vond ik dat vroeger een vervelend woord! Het enige doel dat ik had, was mezelf naar de klote helpen. Het liefst zo vaak mogelijk. Jarenlang heb ik mezelf verdoofd met drugs, drank of seks. Ik hing mezelf in dure kleding, at het liefst elke maaltijd buiten de deur. Niet wetende dat ik op de vlucht was voor mijzelf. Op de vlucht, voor mijn gevoelens. Gedachtes probeerde ik koste wat het kost te vermijden. En de enige gedachte waar ik naar luisterde waren die van mijn begeerte. Zodra er een bepaald gevoel de kop opstak, of het nu een bepaalde hunkering naar een persoon, object of situatie was. Dan moest dat gevoel beantwoord worden. Mijn ruggengraat verdwenen, toegeven aan begeerte de levensstijl. 

Altijd op zoek naar de volgende high! Een misdaad tegen mijn eigen menselijkheid.

De bron van elke misdaad is een bepaald gebrek aan inzicht, een foute redenering of een plotseling opkomende begeerte.

– Thomas Hobbes
Brits filosoof 1588-1679

Leave a Reply

nl_NLNederlands