Een leven geleefd vanuit vertrouwen. Het klinkt haast gek, omdat vertrouwen op een goede afloop nou net het probleem was. Mijn leven werd geleid door onzekerheid, twijfels en angst… Angst voor het onbekende, twijfels over de te maken stappen en vooral ook onzekerheid over mijn kunnen. Ik wist ik dat er wat moest gebeuren, maar ik had geen idee waar ik moest beginnen. 

Die eerste stap, is echt verrekte moeilijk!

Tussen nietsdoeners en nietsdoeners is een groot verschil. Er zijn er die uit luiheid en lafheid van karakter niets doen; als je wilt kun je mij voor zo een houden. Dan is er ook nog een ander soort nietsdoener, de nietsdoener tegen wil en dank, die tegen wil en dank, die innerlijk verteerd wordt door een groot verlangen naar actie; die niets doet omdat hij niet in staat is iets te doen. Dat is een heel ander soort nietsdoener; je kunt als je wilt, me voor zo een houden.

– Vincent van Gogh, Nederlands schilder 1853-1890

Noem mij een nietsdoener…

Jarenlang dwaalde ik, jarenlang zocht ik en jarenlang verwijten ik mijzelf voor het feit dat ik niet echt een steentje kon bijdragen. Het is haast grappig om achteraf terug te kijken en te zien dat mijn leven mij aan het voorbereiden was op dit moment. Het leven dat werd gekenmerkt door de alom bekende UPS & DOWNS bevatte al de lessen die ik moest leren. Mijn wereldbeeld en het innerlijk weten zijn eindelijk op elkaar afgestemd. Ik vond mijzelf…

Veelal deed ik wat ik moest doen, maar meestal deed ik het pas op het moment dat ik voelde dat alle andere keuze geen optie meer waren. Ik zat vastgeroest in gewoonte, patronen & routines en dat was het laatste wat ik wilde toegeven. Het voelde als opgeven, als toegeven dat ik het fout deed terwijl alles in mij schreeuwde dat het niet aan mij lag…

Afschuiven op andere was mijn bekende wereld.

Toen het moment aanbrak dat ik besloot om te vertrouwen op mijn gevoel, mijn ‘innerlijk weten’ of beter bekend als ‘gut feeling’ deed ik precies datgene wat ik moest doen om vooruit te komen. Alsof ik alle antwoorden in mij had en ik simpelweg naar mijzelf moest luisteren…

Een klein kijkje in mijn hoofd tijdens een van deze momenten. 

“toen ik als tiener mijn dagen vulde met blowen, gamen en ‘genieten’ had ik zo nu en dan het gevoel dat ik simpelweg op het verkeerde pad zat. Ik voelde van diep van binnen dat ik mijn tijd het liefst anders zou besteden en zei vaak tegen mijzelf voor het slapen gaan dat ik de dag erna alles anders zou aanpakken. Toch deed ik de dag daarna alles weer precies hetzelfde… Het innerlijk weten was helder, het begon met een gevoel van ‘dit kan anders’, maar ik had geen idee waar ik moest beginnen. Ik was een notoire nietsdoener… Tegen mijn wil!”

De schuld afschuiven belemmerde mij om mijn verantwoordelijkheid te pakken. Het innerlijk weten zat er niet naast, want dat gevoel wat ik had. Het gevoel dat er achter de schermen meer aan de hand was, dat is nooit verdwenen! Enkel heb ik besloten om mijzelf zo goed mogelijk voor te bereiden om gehoor te geven aan het innerlijk weten. Doen wat goed voelt, en luisteren als het niet goed voelt lijkt makkelijk. Maar tijdens het voelen, word ik continu getest door oude angsten, onnodige twijfels en verankerde onzekerheden. 

En eerlijk, daar ben ik blij mee. Het houd mij scherp. Het houd mij met beide benen op de grond en zorgt ervoor dat ik gefocust blijf op wat ik wil bereiken. Want ik wil niet pretenderen dat ik alle antwoorden heb. Ik wil enkel meereizen op jouw reis. Deel uitmaken van jouw proces en samen op zoek te gaan naar de echte jij. Bedolven onder oude angsten, onnodige twijfels en verankerde onzekerheden. 

Wat zegt jou innerlijk weten?
Laat het achter bij de comment sectie of neem contact met me op via het tabblad ‘praatje maken’
alvast BEDANKT en tot snel!

Onze grootste angst is niet dat we onvolmaakt zijn. Onze grootste angst is dat we mateloos krachtig zijn. Het is ons licht, niet onze schaduw die ons het meest beangstigt.

– Nelson Mandela, Zuid-Afrikaans advocaat, politicus en anti-apartheidsstrijder 1918-2013

Leave a Reply

nl_NLNederlands