100% jezelf zijn, ongeacht wat mensen daarvan denken! Dat is nog best een dingetje, helemaal als je je eigen ergste vijand bent! Opgesloten in mijn eigen hoofd, gevangen door mijn eigen gedachte. Het voelde als een cel, terwijl de deur altijd op een kier stond. Ik wist dat het ook anders kon, maar ik had geen idee hoe ik dat zou moeten bewerkstelligen. In de Meritocratie1 waarin wij vandaag de dag leven wordt gepretendeerd dat je een eerlijke kans hebt om te worden wie je kan zijn als je maar je best doet… Toch liep het keer op keer stuk. Ik probeerde het opnieuw, maar liep keer op keer een doodlopende straat in. Tot het moment dat ik simpelweg stopte met proberen! Ik vraag mijzelf dan ook af, is het echt zo eerlijk?

Het leven van een mens is wat zijn gedachten ervan maken

Marcus Aurelius
Romeins keizer 121-180

Ergens diep van binnen wilde ik gewoon mijn ding doen. Mijn steentje bijdragen en een zinvol leven leiden. Toch was dat verre van wat er gebeurde. De paradox van mijn realiteit. Ik deed mijn ding, maar dat droeg allesbehalve een steentje bij. Mijn leven was vooral ingericht op mijzelf goed voelen. Jaren gingen er voorbij, jaren vol twijfels, negatieve gedachte en vooral veel aannames. Diep van binnen twijfelde ik aan mijzelf, en die twijfel droeg keer op keer een steentje bij aan mijn negatieve gedachte & slechte gevoel. Ik zat gevangen in een negatieve cyclus, het voorbeeld:

Als ik op straat liep, was ik vooral bezig met het scannen van mijn omgeving. Mijn ogen gefocust op andere mensen. Kijken ze naar mij? Lachen ze me uit of wijzen ze me na? In mijn hoofd speelde zich een bekend ritueel af, ik maakte mijzelf druk om wat andere mensen van mij dachten en mijn ogen waren altijd opzoek naar bewijs om het zelfbeeld wat ik had gecreëerd te bevestigen. Ik dacht dat ik niet goed genoeg was, simpel! Het gekke is wel, de bevestiging die ik meende te zien was keer op keer een aanname. Ik vulde het in voor de ander, omdat ik diep van binnen mijzelf had overtuigd dat het de waarheid was… Maar hoe is dat in hemelsnaam ontstaan?

Het zelfbeeld dat we koesteren, bepaalt in wezen wat we worden.

Maxwell Maltz
Amerikaans chirurg en zelfhulp-auteur 1889-1975

Mijn zelfbeeld was het probleem, en om uit te leggen hoe dat is ontstaan begin ik bij het begin. De Andy, als ‘kleine jongen’. Het moment dat ik naar school ging begon de ellende. Thuis kreeg ik de vrijheid om te zijn wie ik wilde zijn en mocht ik doen, wat ik wilde doen. Ik was een vrolijk jongetje, met een hart van goud en een zeer aanwezig karakter! Dat karakter bleek al snel iets te zijn waar niet iedereen van kon genieten… LOL.

Mijn vader brak zijn nek toen ik 5 jaar oud was, en in datzelfde jaar werd ik voor het eerst echt ‘gestraft’ voor mijn gedrag. In een klas van 30 kinderen, waar de werkdruk al enorm is kun je je voorstellen dat de leraar niet zat te wachten op een of andere joker. Toch zat er iets achter dat gedrag. Ik voelde mijzelf klaarblijkelijk niet goed, en zodra ik iedereen kon laten lachen gebeurde er iets magisch. Ik begon mijzelf goed te voelen! Het is in mijn ogen niet meer dan normaal, dat aan elk gedrag een bepaalde gedachte voorafgaat. Als je iets wilt zeggen, en je wordt niet gehoord dan ga je harder praten. Als je niet gehoord wordt als je harder praat, dan ga je nog harder praten. Tot het moment dat je gefrustreerd wordt, omdat je simpelweg genegeerd wordt. Dan word je boos, en ga je schreeuwen. Een kat in het nauw maakt rare sprongen, je kent het wel!

Liefde is op weg zijn naar: jezelf te vinden in elkaar.

Toon Hermans
Nederlands cabaretier, zanger en dichter1916-2000

Ondanks al onze verschillen, zijn we stuk voor stuk mensen. We willen allemaal een leuk en gelukkig leven. En dat dat is dan ook precies de reden waarom ik doe wat ik doe. Ik weet hoe het voelt om met de nek aangekeken te worden. Ik weet ook hoe kut het is, als je het gevoel hebt dat je er niet bij hoort. Het gevoel alleen op de wereld te zijn is slopend! Het is iets, wat niemand zou moeten voelen…

In mijn ogen is het dan ook helemaal niet zo gek dat ik op jonge leeftijd mensen ging zoeken waar ik wel geaccepteerd werd voor wie ik was. Jongens met eenzelfde soort ervaring, eenzelfde soort zelfbeeld en de klik die ik al die tijd had gezocht. Ik begon te leven voor het ja-gevoel, omdat het nee-gevoel niet meer te houden was. In de podcast van deze week heb ik het met Linda Rood over deze gevoelens. Ze is auteur van de boeken ‘het ja gevoel’ en ‘van doen naar zijn’ en de bedenker van ‘de vragen naar vrijheid’ en ik ben dan ook enorm dankbaar dat ik met haar deze aflevering heb mogen opnemen. Mijn gedicht van deze week heet ‘are we fools’ en zoals je al kan verwachten deel ik de frustratie die ik voelde als kleine jongen. De boosheid die in mij zat, omdat ik niet werd gezien, gehoord of begrepen en het feit dat mijn ouders aan de kant werden geschoven als ‘asociale mensen’. 

Heel toepasselijk noem ik mijzelf ‘kleine jongen’ in deze tekst, omdat de strijd die ik heb moeten voeren prachtig wordt omschreven in de gelijknamige tekst van ‘Andre Hazes’. Ik kon het dan ook niet laten, om deze tekst er bij te zetten. Bedankt Andre!

Kleine jongen
Je bent op deze wereld
Dus zal je moeten vechten
Net als ik

Ik kan het weten
Het leven is niet makkelijk
Er is tegenspoed
Op ieder ogenblik

Kleine jongen
Er zijn veel goeie mensen
Maar slechten zijn er ook
Helaas ‘t is waar

Je moet maar denken
Dat jij straks gaat beseffen
Dat eerlijk het langste duurt
Geloof me maar

Dit leven gaat voorbij
Er is zo weinig tijd dus leef want jij bent vrij
Maar doe het wel verstandig maak de mensen blij
Dan zul je echt gelukkig zijn

Want het leven is zo kort
Veel dingen worden anders als je ouder wordt
Je speelt nu nog met blokken maar dat duurt niet lang
Het is jammer maar je blijft niet klein

Kleine jongen
Op school al zul je merken
Dat alles draait om cijfers en om macht

Zo is het leven
Dus leer wat je moet leren
Want dan ben jij de geen die het laatste lacht

Kleine jongen
Als jij dan later groot bent
Dan is je vader er misschien niet meer
Vertel dan
An je eigen kinderen
De wijze lessen van je ouwe heer

Dit leven gaat voorbij
Er is zo weinig tijd dus leef want jij bent vrij
Maar doe het wel verstandig maak de mensen blij
Dan zul je echt gelukkig zijn

Want het leven is zo kort
Veel dingen worden anders als je ouder wordt
Je speelt nu nog met blokken maar dat duurt niet lang
Het is jammer maar je blijft niet klein

Kleine jongen

Mijn leven tot op de dag van vandaag was een rollercoaster. Het ene moment waande ik mijzelf de meest gelukkige persoon op aarde, enkel en alleen om mijzelf niet zo lang daarna voor mijn kop te slaan. Die gevoelens van twijfel zijn er nog steeds, en zo nu en dan steken de negatieve gedachtes nog even de kop op! Toch ben ik niet meer dezelfde ‘kleine jongen’ als voorheen. Ik werd volwassen, en vond mijn doel! Voor mijn gevoel ben ik met een reden op deze aardkloot gezet, en die reden is simpel. Geluk voor iedereen! Ik wil geen gelijke kansen, maar gelijke mogelijkheden. Afkomst, religie of geaardheid zou geen belemmering moeten zijn. Het is 2021, niet 1960.

Tracht niet een man van succes te zijn, maar probeer liever een man van waarde te zijn.

Albert Einstein
Duits – Amerikaans natuurkundige 1879-1955

Ik pleit voor een systeem dat kijkt naar de intrinsieke motivatie en talenten van een kind, zodat elk kind de mogelijkheid krijgt om een invulling te geven aan hun leven op een manier die overeenkomt met datgene wat ze zelf als waardevol beschouwen. Net zoals ik datgene vond wat bij mij hoorde, om nooit meer los te laten! Voor het eerst in mijn leven sta ik op, en ga ik naar bed met iets wat mij energie geeft. Dat gun ik iedereen! En om dat te bereiken moeten we samenwerken! Net zoals de natuur in harmonie is, moeten wij mensen dat ook zijn! Omarm de verschillen, en vul elkaar aan waar nodig! Net zoals de bomen die ik vanochtend heb gefotografeerd tijdens mijn wandeling in het bos. Ze vangen elkaar op, omdat ze weten dat de ander scheefgroeit… LETTERLIJK!

1 Meritocratie (vrij vertaald: geregeerd door degenen die het verdienen) is een maatschappijmodel waarin de sociaal-economische positie van elk individu is gebaseerd op zijn of haar verdiensten (merites). Hierbij gaat het dus niet direct om de aanleg die men heeft, maar wat men met die aanleg doet.

Leave a Reply

nl_NLNederlands