Oh wauw, winter wonderland. Het blijft iets sprookjesachtig de eerste sneeuwval. Ineens veranderd de wereld zoals je hem kent, overnight. Ik wist dat het zou komen, maar ben toch aangenaam verrast als ik vanochtend mijn lamellen open. BOEM, de wereld om mij heen… Totaal veranderd! Het zet mij meteen aan het denken…..

Het is prachtig om te zien hoeveel er kan veranderen in één nacht, maar tegelijk ook wel een beetje confronterend. Het idee dat je met een nacht slapen een totaal andere wereld kunt creëren, het is de realiteit voor de natuur, maar zo snel dat de wereld om me heen is veranderd, zo langzaam ging het bij mij persoonlijke leven. De harde realiteit!

Hoe mooi zou het zijn als je wakker zou worden met een dikke buik die opeens veranderd is in blokjes. Een verzameling slechte gewoontes die ineens niet meer bestaan. Een snelle oplossing voor een probleem dat er tijdens de duur van je hele leven in is gesleten. Oef, dat zou goud waard zijn! Een Quick-fix voor alle wereldse problemen… Als je hem vind, let me know!

Het is bij mij persoonlijk een strijd geweest, tot ik ervan ging genieten. De slechte gewoontes die ik in het begin zo miste, bleken de reden van mijn slechte gevoel. De goede gewoontes die ik ontwikkelde, hadden de kracht om mij gevoel blijvend te beïnvloeden. Ik zou liegen als ik zeg dat het altijd makkelijk is, toch geniet ik er elk moment van. Het is leuk om te weten dat je zelf de controle hebt, dat jij degene bent die het script schrijft, de opnames regisseert en de hoofdrol speelt. Wat is jouw droom? Jouw ideale rol?

Midden in de winter begreep ik eindelijk dat er in mij een onoverwinnelijke zomer huisde.

Albert Camus
Frans schrijver, essayist en Nobelprijswinnaar literatuur (1956) 1913-1960

Een onoverwinnelijke zomer. Ergens in mij schijnt de zon, zelfs op duistere dagen. Waar ik mij voorheen uit het veld liet slaan door tegenslagen, geven diezelfde tegenslagen mij nu kracht. Als ik een stap terug zet, mijn hoofd stoot of simpelweg doe wat ik beter niet kan doen duurt het niet lang voordat ik voel wat het effect is op mijn gemoedstoestand. De oude gewoontes hebben letterlijk een bittere nasmaak, negatieve impact of gewoon een ongewenst resultaat. Mijzelf afleiden, verdoven of bezig houden puur om niet te hoeven denken is niet meer nodig! Ik ben in mijn hoofd graag bezig met wat ik wil bereiken. Mijn gedachtes zijn positief en opbouwend. Zelfs als ze negatief zijn valt er wat te leren!!

Het voelt surrealistisch wetende dat er ergens op mij dat moment aan het wachten is. Het moment dat ik mijn gedacht omtoveren tot realiteit. Deels is het al zo ver, deels is de weg voor mij als de zee. De horizon lijkt onveranderd, hoe ver ik ook vaar. Elke stap vooruit lijkt een stap zonder resultaat. Het zicht op de horizon hetzelfde. Toch ga ik vooruit. Dat zien, is een keuze!!

Tegenslagen laten mij kijken naar het beginpunt. Het beginpunt dat zo ver achter mij ligt. Als een eiland, steeds kleiner wordend. Een stipje in de horizon, voorgoed achter gelaten. Vooruitgang is de enige optie, omdat ik weet dat ik leer, groei en ontwikkel. De fouten uit het verleden hebben me gevormd, de toekomst bepaald de richting, maar het hier en nu…

That’s where the magic happens!

Hoe ouder ik ben, hoe groter het vermogen om de wereld te helpen; ik ben als een sneeuwbal – hoe verder ik ga, hoe groter ik word.

Susan B. Anthony
Amerikaanse suffragette en burgerrechtenactiviste 1820-1906

Compleet geïnspireerd door het weer. Compleet in de waan van de dag. Even ben ik weer kind en komen in mij gedachtes naar boven die ik lange tijd verloren was. Gedachtes over sneeuwballen en de daaruit voortvloeiende sneeuwpoppen. Het begint bij een gedachte, tot je begint met rollen. Een klein balletje wat met iedere duw groter wordt. Groter en groter, tot het een klein beetje begint te lijken op wat het moet worden. De strijd is onvermijdbaar. Het kleine balletje wat je voorheen op je knieën moest voortstuwen wordt naarmate de bal in formaat toeneemt makkelijker om vooruit te bewegen. De eerste stap, ofwel het kleine balletje was lastig. Het idee in je hoofd was er, toch leek het in het begin totaal niet op wat er uit je vingers kwam. Je laat je niet demotiveren en rolt door.

Rolling, rolling, rolling say hoooooo.

De eerste bal is klaar. Ergens voel je je trots, maar tegelijkertijd weet je dat je nog een flinke weg te gaan hebt. Zo voel ik me ook vandaag de dag. Mijn eerste bal was de website, de tweede bal de podcast, toch is het verre van het eindproduct dat ik voor ogen heb. De enige keuze die ik heb is blijven doorploeteren. The point of no return is lange tijd gepasseerd en met elke stap die ik zet kom ik een stapje dichter bij de gedachte waar het ooit mee begon.

De sneeuwpop is jouw leven, het kleine balletje, de eerste stap!

Wat spookt er rond in jouw gedachte? Welke stappen moet jij zetten? Hoe ga je komen waar jij wilt zijn? Vragen die ertoe doen, vragen die niet 1-2-3 te beantwoorden zijn. Toch is dat geen probleem. Denk bij de volgende keer aan dit verhaaltje. De sneeuwbal moet groeien, jij moet hem rollen, jij bent verantwoordelijk voor de uitkomst. Jouw acties, bepalen de reactie. Jij bent de hoofdrolspeler in jouw eigen leven, jij bepaald de rol, het script en de productie. PLUK DE DAG. Begin te rollen aan jouw sneeuwbal, maak jouw sneeuwpop en kijk met een trots gevoel terug naar deze dag. 

Je moet het zelf doen, niet alleen! Ik ben er voor je…

Er bestaan geen kleine rollen, alleen kleine acteurs.

Konstantin Stanislavski
Russisch acteur 1863-1938

Leave a Reply

nl_NLNederlands