De zoektocht naar geluk
Een leven in balans. Het klinkt zo logisch. Doen wat je moet doen, om jezelf vervolgens te belonen voor het goede gedrag. Een positieve cyclus, de logische keuze. Helaas was dat voor mij niet het geval. Jaren vlogen voorbij, jaren in totale onbalans. Jaren waarin genot de grootste rol speelde. Genot bracht keer op keer dat goede gevoel, het gevoel waarnaar elk mens streeft. GELUK! Wat is er dan mis mee? Een goede vraag. Met een antwoord dat voor mij persoonlijk zeer van toepassing was. Genot (verward met geluk) zorgde voor stilstand. Gevangen in een negatieve cyclus. Een pad dat regelrecht naar de afgrond liep. En het gekke, mijn gevoel heeft het altijd aangegeven. Het was mijn vluchtgedrag dat alles in stand hield. Het begon al vroeg. Gedachtes werden geplaagd door negativiteit. Negativiteit die vervolgens werd omgezet in negatieve emotie & handelingen die weer bepaald werden door de emoties die daaraan ten grondslag lagen. Mijn gevoel, verantwoordelijk voor mijn daden. En de daden verantwoordelijk voor mijn gevoel. Nog voordat ik wist wat een negatieve cyclus was, bevond ik me er middenin.

De negatieve cyclus
Mijn leven draaide om het nastreven van genot. Een dosis dopamine om mijn lege gevoel te doen verdwijnen. Een beloning voor slecht gedrag, een tijdelijk gevoel van geluk zorgde voor een tevreden Andy. Enkel hield dit gevoel van tevredenheid nooit lang stand. De problemen, de zorgen oftewel het slechte gevoel kwam altijd terug. Enkel en alleen om weer weggestopt te worden met een volgende dosis dopamine. Of het nu kwam van een nieuwe set kleren, een leuke avond stappen, een avond blowen of simpelweg het eten wat ik consumeerde. Het was een manier om mezelf op de been te houden. Een negatieve cyclus, een cyclus van zelfdestructie. 

Het besef moment
Mijn geluk, afhankelijk van externe invloeden. Mijn zelfbeeld, ondermaats. Het slechte gevoel dat ik zo graag wilde wegstoppen kwam van binnenuit. Het was een waarschuwing. Een signaal dat ik keer op keer de kop indrukte. Keer op keer wegstopte met alles wat het leven te bieden had. Diep van binnen wist ik dat het pad dat ik bewandelde niet het goede was. Diep van binnen wist ik dat mijn daden, mijn gedrag en mijn gehele attitude richting het leven zorgde voor problemen. Toch lukte het niet om mijn gedrag te veranderen. Het genot had mij in zijn greep. Genot was mijn heer, mijn meester.

Het genot is het geluk der dwazen. Het geluk is het genot der wijzen.

Jules Amédée Barbey D’Aurevilly
Frans schrijver en criticus 1808-1889

Leave a Reply

nl_NLNederlands