Nog een keertje dan. Een laatste keer terug naar het onderwerp waar ik de afgelopen dagen mijn hoofd over heb gebroken. Nog een laatste keer kijken hoe of wat. Beginnen bij het begin. Beginnen bij het moment dat het duidelijk werd dat er iets niet goed zat. BOEM, KLETS, met mijn kop tegen de muur. Alweer. Wat een ezel weet te vermijden, is voor mij te veel gevraagd. Noem me hardleers, of eigenwijs. Ik geef je gelijk, maar daarnaast ben ik ook verrekte geduldig. Want na al mijn mislukkingen, heb ik geleerd dat goed werk tijd nodig heeft. Dat fouten maken komt voor leren. Vallen voor opstaan. Het is ok, om fouten te maken. Zolang je er daarna voor kiest om door te gaan! Mijn focus gericht op die ene stap vooruit, niet te ver, nee stapje voor stapje, dag na dag, week na week! 

Geduld is de trots van een ezel, Die onder zijn last stapt en zich rustig houdt.

George Granville
Engels baron, dichter, toneelschrijver en politicus 1666-1735

Het is niks nieuws, toch blijft het me verbazen. Ik wil zo graag vooruit, maar blokkeer soms al bij de gedachte. Als je iets doet wat telt, dan is het ineens eng. Kun je nog zoveel zelfvertrouwen hebben, als je niet weet hoe het moet, weet je niet hoe het moet! PUNT. Niet weten hoe het moet, wil daarentegen niet zeggen dat je het niet kan. Al het nieuwe is eng, dat is logisch! Helemaal als je niemand de schuld kan geven als het fout gaat. Het is ineens echt, want je moet de verantwoordelijkheid pakken voor je eigen leven. Het klinkt best logisch, toch is het niet makkelijk als je dat niet kent! 

Verantwoordelijk voor mijn eigen gevoel, gedachtes en de daaruit voortvloeiende handelingen. Ik ben mijn gevoel, mijn gevoel beïnvloed mijn gedachtes en zoals ik al eerder in de blogs heb vermeld. Alles begint bij een gedachte. Negatief of positief. De wereld waarin wij leven, de gebouwen waarin wij wonen, het systeem waarin wij opereren… Alles was ooit eens een gedachte. Wij zijn verantwoordelijk voor de ontwikkelingen op onze aardkloot. Wij, niemand anders! 

Wij zijn verantwoordelijk voor de wereld waarin we ons bevinden, alleen al omdat we de enige bewuste kracht zijn die het kan veranderen.

James Baldwin
Amerikaans schrijver 1924-1987

Dat gevoel van verantwoordelijkheid is precies waar het mis ging. Ik voelde iets opkomen, en wist daarmee geen raad. De druk die ik voelde zorgde ervoor dat ik blokkeerde en het feit dat ik mijzelf onzeker voelde was iets wat ik liever wilde onderdrukken. Toch was dat gevoel verpakt, vermomd en haast niet te zien. Het kwartje viel pas later, op het moment dat ik met de pen, dwaalde door de voorafgaande dagen. Mijn gevoel, was het gevolg van de eerder gekozen tactiek. Het was de uitkomst van de som der delen. Totaal logisch, totaal verwacht, het was immers de bekende weg. Toch schrok ik op dat moment, het kwam dichtbij. Dat rotte gevoel, wat ik al zo lang heb weten te vermijden was weer terug… HOE DAN?

Actie, reactie. Oorzaak, gevolg. Daar stond ik dan, precies waar ik niet wilde zijn. Even voelde ik weer de onmacht, de frustratie en de wanhoop. Even voelde ik me weer die kleine jongen. De kleine jongen die wegrend voor zijn issues. De jongen die zichzelf liever afleidt dan moeite doet. Niet aan gang gaan, maar op de gang staan. Afgezonderd en alleen. Een oud patroon, een oude gewoonte. Tering jantje, wat zit die diep in mijn hersens gesleten zeg…. Toch is de hoop nog niet verloren, we beginnen opnieuw! Het echte leven wacht.

Ik moet snel aan mijn echte leven beginnen, voordat ik sterf van verveling en frustratie.

William Boyd
Schots auteur 1952 – 1972

Het onder woorden brengen van dat gevoel is een deel van mijn proces. Deel van mijn ‘echte leven’. Zowel het nagaan van wat er gebeurde in mijn hoofd als het schrijven over wat plaatsvond om mij heen. Het werkt enorm rustgevend, verhelderend en met elke bladzijde, leer ik mijzelf een beetje beter kennen. Even alleen met mijzelf, de pen in mijn hand en een leeg blad onder de straal van mijn bureaulamp. Mijn kont ferm gedrukt in de bureaustoel, terwijl ik staar naar de leegte. Een leegte die ik mag vullen zoals ik dat wil. Gek, dat het leven precies dat is. Een onbeschreven blad, klaar om te vullen hoe jij dat wilt. Hoe komt het dan dat dat vullen zo verrekte lastig is? En wat zorgt ervoor dat ik vandaag de dag wel stappen maak, die ik voorheen nooit kon maken? 

Kostbaar is de wijsheid die door ervaring wordt verkregen.

Robert Ascham
Engels geleerde en schrijver 1515-1568

Woorden schieten me te kort als ik probeer uit te leggen wat er is veranderd. Het is alsof ik mijn gevoel kan lezen en mijn vinger kan leggen op de plek waar het pijn doet. Zodra ik weet wat er aan de hand is, kan ik kijken wat ik fout heb gedaan en het probleem tackelen. Een nieuwe poging, een nieuw begin, en door. Door met datgene wat voor mij werkt. Doen wat goed voelt. Hoe weet je dat je goed zit?? Simpel… Lees de volgende quote!

Na tienvoudige herhaling zal het nog bevallen.

Horatius
Romeins dichter 65 v.C. – 8 v.C.

De reden dat ik inmiddels weer aan de gang ben is makkelijker te verklaren dan je zou denken. Het gaat verder dan volharding of discipline. Het is meer dan dat. Mijn hele hebben en houden heeft een update gehad, en vandaag wil ik die update met jullie bespreken. Spreken uit ervaring is het enige wat ik kan doen. Mijn leven was de leerschool, mijn fouten de lessen. De lessen waren onzichtbaar, de pijn te hevig. Ik voelde vooral spijt, teleurstelling en wanhoop als ik terugkeek naar mijn verleden. Spijt van de keren dat ik had opgegeven en teleurgesteld in mijzelf omdat ik niet zocht naar manieren om door te gaan. Wanhoop, omdat ik na alle pogingen weer terug bij af was. Wat deed ik in hemelsnaam verkeerd?

Mijn focus lag op de verkeerde dingen. Dat bespreek ik ook in de introductie aflevering van mijn podcast. Het was alleen gericht op mijn eigen goede gevoel. De wereld draaide om mij, en moest zich dan ook aan mij aanpassen. Nou, suprise suprise. Dat werkt niet! Toch was ik onwetend van de enorme kennisbank die ik door de jaren heen had opgebouwd. De kennis die ik door het leven had opgebouwd is het directe resultaat van dingen doen. Dingen proberen. Ik deed het misschien met de verkeerde reden, of op de verkeerde manier. Toch heb ik er een hoop van geleerd. Ik maakte fouten, viel ontelbare keren en verloor met verloop van tijd de hoop in mijzelf. Mijn leuke leven, werd een lijdensweg. En in de lijdensweg, vond ik de uitweg. Mijn zingeving!

Iedereen wordt geconfronteerd met de uitdaging om zingeving te vinden in het lijden.

Phil McGraw
Amerikaans psycholoog en televisiepresentator, beter bekend als Dr. Phil

De wereld draait niet om mij. Het goede gevoel wat ik zo naarstig nastreefde bleek enkel tijdelijk en van korte duur. De onstilbare honger zorgde voor een steeds groter gemis, en het gemis zorgde voor een steeds groter probleem. Dat leven wat ik leefde was duur, dus kon ik nooit genoeg geld hebben. Alles wende, dus het moest altijd meer, beter of duurder. Het voelde als een zoektocht zonder eind. Toch is dat eind het beste wat kon gebeuren. Ik stopte met zoeken, en nam de tijd om te kijken wat ik allemaal had gevonden. De antwoorden zaten in mijzelf, en verrek… Ik bleek mijzelf beter te kennen als gedacht. En die zelfkennis bleek het goud waar ik al zo lang naar op zoek was!

Ik ben het gelukkigst als ik wat voor een ander kan betekenen. Laat ik nu ook nog eens schijt hebben aan wat mensen van mij vinden, dus compleet zonder schaamte mijn issues met de wereld delen is geen probleem. Ik ga met de billen bloot, en hoop dat ik daarmee iets bij jou kan losmaken. Het is jouw leven, wacht niet tot het te laat is. Ga achter je dromen aan! Doe wat je moet doen. Begin bij je gevoel, en praat! Pak controle over jouw leven, als ik het kan, kan iedereen het!

Je moet het zelf doen, niet alleen! Ik ben er voor je, tot de volgende keer!

Leave a Reply

nl_NLNederlands