Het troebele zicht is eindelijk verdwenen. Mijn beeld, de wereld om mij heen. Eindelijk zie ik helder! Eindelijk weet ik welke weg ik moet inslaan, welk pad ik moet bewandelen en vooral ook welke keuzes ik moet maken om daar te komen! Eigen baas, complete vrijheid. Elke dag is een kans om te groeien, een kans om beter te zijn dan de dag daarvoor. Beter? Beter waarin…? Beter in het begrijpen van mijzelf, beter in het aanvoelen wat ik nodig heb, en waarom. En hoe meer ik weet over mijn eigen gedachte, hoe meer ik begrijp wat andere mensen nodig hebben. Want ook al zijn we allemaal zo uniek en stuk voor stuk anders. We zijn stuk voor stuk mensen. Mensen met dezelfde wensen. Een gelukkig leven! En middels mijn eigen ervaring weet ik dat dat geluk nooit ver weg is. Met de juiste mindset, kom je een heel eind!

Geluk. Je moet het zelf pakken, maar je hoeft het niet alleen te doen. Ik heb het afgelopen jaar mijn hele leven omgegooid, en zonder de juiste mensen om mij heen, was het niet gelukt! Hebben zij daadwerkelijk niets voor mij gedaan? De volgende quote omschrijft het perfect.

Het is niet zozeer de hulp van onze vrienden die ons helpt, als wel het vertrouwen dat hun hulp ons inboezemt.

Epicurus
Grieks filosoof c.341-270 BC

Het vertrouwen van de juiste personen heeft mij doen inzien dat ik de moeite waard ben. En middels dit vertrouwen ben ik opgekrabbeld vanuit het dal. Gestopt met knielen voor het leven, mijn benen gestrekt en beloofd nooit meer toe te geven. Zo ben ik van gedachtes aan zelfmoord gegaan naar dromen over mijn rol op deze wereld. Van depressieve gedachte, naar hoop op een betere toekomst. Van een opgever die altijd op de vlucht sloeg, naar een doorzetter, die blijft staan als het moeilijk wordt. Ik ging van dik naar gespierd met een buikje. Maar het lichaam is continu in ontwikkeling, het vet wat er zit is geen probleem meer. Het vet is een tijdelijk iets, want ik weet dat ook dat laatste beetje vet zal verdwijnen!

Dat is niet het enige wat ik weet, mijn gedachte vertelt me ook dat ik niet meer verslaafd ben. Niet meer afhankelijk, maar daadwerkelijk op weg naar onafhankelijkheid. Want de verslaving die ik had, was zoveel meer als afhankelijkheid aan het middel. Grote woorden, behoorlijke terminologie. Want wat betekend het afhankelijk zijn nu eigenlijk? Voor mij betekende het een zekere pijn, een zeker tekort aan vertrouwen dat ik probeerde te verbloemen of vergeten middel drugs. Zo gebruikte ik XTC om mijzelf te vullen met liefde, mijn batterij op te laden om de hele nacht te dansen. Maar ook deels om mijn verlegen kant te verbloemen. Precies dezelfde reden dat ik al vanaf jonge leeftijd begon met indrinken voordat we daadwerkelijk naar de disco/bar of kroeg gingen.

De verlegenheid was een dingetje, maar er speelde zoveel meer dan dat. De constante twijfel aan mijzelf, de negatieve gedachte en de onrust die ik voelde als ik even niks te doen had, even een moment alleen met mijzelf was, met niks omhanden. Die onrust probeerde ik weg te nemen met wiet of hasj. Het was een manier om rust te vinden, een zekere zelfmedicatie. Een manier om de constante stroom van gedachte te pauzeren. Een manier om te leven, zonder twijfel. Gewoon hersenloos netflixen, en genieten van de momenten.

De pijn die ik voelde, kwam voort uit het verleden. Het enige wat ik kon doen, was dromen over een betere toekomst. Maar omdat ik ervoor koos om continu mijzelf te verdoven, continu koos om mijzelf af te leiden bleef het bij dromen. Ik deed niks om er daadwerkelijk dichterbij te komen. En ook deze staat van zijn is mooi beschreven in een quote. Namelijk deze:

Blijf niet stilstaan in het verleden, droom niet van de toekomst, concentreren je op het huidige moment

Boeddha
Spirituele leider, geboren als Siddhartha Gautama ca. 450 vC. – ca. 370 vC

Vandaag de dag weet ik dan ook dat de drugs niet het probleem waren. Sterker nog, ik zou liegen als ik zeg dat ik nooit meer van mijn leven drugs zou gebruiken. De drugs waren niet het probleem, nee, de manier hoe ik omging met drugs. Dat was het probleem. Het was een vlucht, een uitweg. Mijn zelfbeeld, dat was de bron van de oneindige stroom van ellende. De continue hang aan drugs was voor mij een manier om te dealen met het leven. Het vullen van de leegte van een tekort aan zelfvertrouwen. Nu ik doe wat ik moet doen, heb gedaan wat ik moest doen en zal doen wat nodig is, weet ik dat de toekomst op een dag wordt zoals ik het voor me zie. Nu heb ik dat zelfvertrouwen om de stappen te maken die ik moet maken. Vandaag de dag is alles wat ik nodig heb, voldoende slaap, gezonde voeding, beweging, groei, een stukje zingeving en liefdevolle aandacht. Ik doe het zelf, maar niet alleen! 

Niet hangen in het verleden, niet dromen over de toekomst… Maar werken in het heden, voor een mooiere toekomst! 

Meer dan het verleden interesseert mij de toekomst, want daarin ben ik van plan te leven.

Albert Einstein
Duits – Amerikaans natuurkundige 1879-1955

Bedankt voor je aandacht, zonder jou, de lezer zijn mijn woorden slechts een verspilling van tijd! Heb je vragen, wil je dat ik een onderwerp bespreek of herken je jezelf in mijn woorden… Stuur me een mailtje, bel me, laat een comment achter.. Je moet het zelf doen, maar niet alleen! Ik ben er voor je!

Leave a Reply

en_USEnglish