Daar ben je weer, terug voor een dagelijks verhaaltje. Mijn eerste stap, dat was de afspraak. Niet vandaag, maar gister. Een les geleerd. Ik ben namelijk een dag te laat, maar niet zonder reden. De eerste stap, het leek zo een makkelijk onderwerp. Echter plaatsgenomen achter mijn bureau, bleek het allesbehalve makkelijk te zijn. Mijn leven is een verzameling van eerste stappen, met elke stap een bijbehorend verhaal. En precies om deze reden wist ik niet waar ik moest beginnen. Ik ben en blijf een verhalenverteller, maar probeer deze keer meer de boodschap achter het verhaal te belichten, in plaats van louter te entertainen. En dat allemaal terwijl ik een doodnormale man ben, met een trammelant verleden en een onzekere toekomst. Wie ben ik om jullie iets te vertellen? Geen idee. Lees eerst, oordeel later! En met oordeel, bedoel ik beoordeel. Geef je mening, ga met me in gesprek, de enige manier dat ik kan leren is simpelweg beginnen. Alvast bedankt!

Het begin is het belangrijkste deel van het werk.

Plato
Grieks filosoof 427 v.C. – 347 v.C.

Is het daarom zo verdomd moeilijk? Het maken van een eerste stap, in mijn hoofd was het altijd zo makkelijk. Ik stopte 100’en keren met blowen, roken en beloofde keer op keer aan mijzelf dat ik gezonder zou gaan eten. Toch begon ik de dag erna vaak met een sigaret, joint of frikandelbroodje. Poging gestaakt. En met deze gestaakte poging daalde het vertrouwen in mijzelf. Ik wilde zo graag een ander leven. Toch bleef ik hangen in het bekende, uit angst voor wat de toekomst zou brengen. Ik maakte stappen, zonder de stap echt te maken. Niet wetende dat ik met elke stap, toch echt een stap vooruit maakte! Want elke mislukking voedde de frustratie, en met elke tegenslag ging het vuurtje feller branden. Elke stap werd groter, en zo ook de tegenslagen. Ik was alleen op de wereld, en dat wilde ik graag zo houden.

Je maakt of een stap voorwaarts naar persoonlijke groei, of een stap terug naar veiligheid.

Abraham H. Maslow
Amerikaans psycholoog 1908-1970

Dit keer is alles anders. Deze eerste stap, is de eerste serieuze stap. De vorige keer gaf ik al aan dat ik niks zeker weet, behalve dat ik niks zeker weet. Het is dan ook maar een vraag waar dit me zal brengen. Toch voelt het dit keer anders dan alle andere eerste stappen. Het voelt goed. Niet gehaast gestart, maar doordacht begonnen. Geen abstract en onhaalbaar doel, maar een concreet en realistisch streven. Een mooiere wereld, leven voor leven. Mijn doel, doordrenkt met gevoel. Het gevoel deel uit te maken van een groter geheel. Lid van de grootste familie van de wereld. De familie mens. En net zoals bij elke familie is het ‘teamwork, that makes the dream work’. Het gevoel van een steentje bij te willen dragen, of echt wat voor een ander te betekenen. Dat gevoel van intens geluk, dat was mijn eerste echte stap! Het moment dat ik hulp begon te vragen, en andere mensen begon te helpen. Het was de verandering waar ik zo naarstig naar op zoek was.

Ons eigen geluk hangt af van de glimlach van de anderen.

Albert Einstein
Duits – Amerikaans natuurkundige 1879-1955

Voor het eerst in mijn leven was mijn handelen gericht op het gevoel van andere. Een zin met zo een gigantische betekenis. Want dat gevoel van andere, dat maakte het verschil. Voorheen was ik enkel en alleen gericht op mijn eigen gevoel. Mijn geluk was dan ook afhankelijk van het in stand houden en creëren van gunstige omstandigheden. Ik was als persoon, afhankelijk van plezier & genot. Het klinkt extreem, en eerlijk… dat was het ook. Naast dat het extreem was, was het ook een behoorlijk leeg bestaan. Het was een individualistische en vooral ook egoïstische manier van leven. Continu op zoek naar wat leuks om doen, iets lekkers te eten, of personen om mee te chillen. Klinkt eigenlijk helemaal niet verkeerd als je het zo zegt. En eerlijk, ik had het zelf ook niet echt in de gate. Voor mij was het leven zoals ik het kende normaal. Totaal niet op de hoogte van mijn individualistische aanpak. Enkel en alleen bezig met mijn eigen leven, ver weg van dat van andere. Want eerlijk, iedereen die anders was als mij, dat waren maar rare mensen…

Alle mensen zijn hetzelfde. Het zijn slechts hun gebruiken die verschillen.

Confucius
Chinees filosoof 551 v.C. – 479 v.C.

En met deze bombshell laat ik jullie vandaag achter. Maak er een mooie dag van! Wees lief tegen een onbekende, lach naar een vreemde en besef dit… Ons eten beland in dezelfde maag, we poepen het allemaal weer net zo goed uit. En naast dat onze mond het beginpunt is van het eten, is het ook het begin van vele vriendschappen. Laten we lief zijn voor elkaar, zolang het duurt, want het einde van de rit, gaan we allemaal dood!

Vond jij het een interessant stuk? Laat even een berichtje achter! Wil je weten hoe ik ben geworden wie ik nu ben, of wil je juist weten hoe ik ben geworden wie ik was. Ik ben een open boek, enkel weet ik niet welke bladzijde jullie willen lezen. Laten we het samen doen, vraag me wat je wilt weten!

tot de volgende keer….

Leave a Reply

en_USEnglish