Yes, daar ben je weer! Bedankt dat je even de tijd neemt voor het lezen van deze tekst! Wat vind je ervan? Hoe zou ik het beter kunnen doen? En wat zou jij willen lezen in de volgende tekst? Laat een bericht achter zodat ik kan groeien, or simpelweg kan schrijven over mijn eigen ervaring van onderwerpen die jullie interessant vinden.
LET ME KNOW!

Vroeg op, een glas water aan mijn lippen. Wakker zonder wekker en de dag, die is begonnen! Begonnen met een gedachte. Een regel tekst schiet in mijn hoofd zodra ik mijn ogen open, namelijk: “meebewegen, maar niet toegeven”. Wat bedoel ik? Hoe zie ik dat? Waarom lul ik zo cryptisch? Blijf nog even hangen, dan kom je er vanzelf achter!

Vandaag wil ik het hebben over iets uit mijn persoonlijke leven. Want ja, dat doe ik normaal nooit…Het is een verhaal over verandering, een zekere zekerheid die nieuw voor me is. Iets wat ik vroeger nooit had durven dromen. Ok, ik merk dat ik het niet echt duidelijker maak met dit stukje tekst. Dus ik stop met zeveren en zeg wat ik bedoel. Vandaag de dag, ken ik mijzelf! En dat gevoel, dat is onbeschrijfelijk. Ofjah, niet geheel onbeschrijfelijk want de volgende zin beschrijft het best prima eigenlijk.

Luister naar ieders kritiek, maar behoud uw eigen oordeel.

William Shakespeare
Engels toneelschrijver en dichter 1564-1616

Vroegah, (toen alles niet beter was) probeerde ik van alles om het goed te doen. Ik was niet zozeer gefocust op de dingen die goed voor mij waren. Nee ik was enkel en alleen bezig met wat mensen van mij dachten en hoe ik mij voelde. Mijn hoofd was een verzameling van gedachtes, twijfels en ik was vooral bezig met de meningen van anderen. Zoals jullie inmiddels al weten heeft dit te maken met het gevoel dat ik had. Het gevoel van niet goed genoeg zijn. Een gevoel dat zich al vanaf jonge leeftijd genesteld had en waar ik niet vanaf kon komen, wat ik ook probeerde. Mijn oordeel, dat hing vast aan het oordeel van de groep mensen om mij heen. Nooit echt van mij, nooit echt over mij. Mijn eigenwaarde, mijn gevoel, het hing vast aan de kritiek van andere.

Je kan je eigen voorstellen dat het een ongewenst gevoel is toch? En eerlijk, dat was het ook echt! Ik deed er dus ook alles aan om het te compenseren.

Hoe dan?

De ene keer zat ik te klagen over een ander, poeh, dat voelt lekker! De andere keer kocht ik absurd dure kleren, want ja, dan kreeg ik het respect wat ik verdiende. Ik was een persoon met een enorm goed gevoel over mijzelf. En oordeelde dan ook over iedereen die ik zag, gek hé. Dat ik in mijn hoofd dacht dat iedereen hetzelfde deed… hoe werkt dat?

Eigen slechtheid leert de gedachten van anderen te wantrouwen.

William Shakespeare
Engels toneelschrijver en dichter 1564-1616

Dat was het weer voor vandaag. lijkt het je leuk om eens in gesprek te gaan over de teksten die je leest, de onderwerpen die je interesseren of simpelweg gewoon omdat je denkt dat het een leuk gesprek zal zijn. Stuur me een berichtje, bel me, mail me, add me op insta, Linkedin of stuur een paar rooksignalen. Wie weet zien we elkaar snel!

Leave a Reply

en_USEnglish