Zelfvertrouwen. Op jezelf vertrouwen… Het klinkt allemaal zo simpel. Helaas is dat meestal niet het geval. Veel vaker dan gewenst is dit de grootste uitdaging van het leven. Soms zie je door de bomen het bos niet meer, en ben je ten einde raad. Ik kan het weten, ik weet als geen ander hoe het voelt om totaal geen vertrouwen te hebben in jezelf. 

Mijn hele leven kreeg ik namelijk te horen dat ik niet goed zou zijn. Leraren die me op de gang zetten omdat ik ‘te’ druk was, naar buiten zat te staren of simpelweg probeerde de lachers op mijn hand te krijgen. Want ja, er was niet zoiets als een handleiding om met je gevoelens om te gaan. Dus ging ik zelf naar manieren zoeken om mijn goed te voelen. Als ik eenmaal iets had gevonden dat werkte, dan herhaalde ik dat, keer op keer! 

Humor, het werkte keer op keer! Als ik de klas kon laten lachen voelde ik me daarna direct het mannetje. Helaas was dat vaak van korte duur, want veelal stond ik niet veel later op de gang. De gang, daar stond ik dan. Al op extreem jonge leeftijd voelde het aan als mijn 2e huis. Ik was er immers elke dag te vinden. Keer op keer stond ik daar, mijn daden te overpeinzen, twijfelend over hetgeen ik had gedaan en vooral mijzelf boos te maken op de leraar. Hun vonden mij een probleemkind, en eerlijk, dat was ik ook. Maar het label ‘probleemkind’ wat lost dat op?

De voorouder van elke actie is een gedachte.

Ralph Waldo Emerson
Amerikaans dichter en filosoof 1803-1882

Als achter elke handeling een bepaalde gedachtegang schuilgaat, hoe kan het dan dat leraren geen tijd hebben om eens echt het gesprek aan te gaan? Ik weet natuurlijk niet hoe het er nu aan toe gaat op scholen, het is immers alweer een decennia of 2 geleden dat ik op de basisschool zat. Maar in de tijd dat ik van groep naar groep ging, bestond deze groep vaak uit een persoon of 30, en was de werkdruk simpelweg te hoog om echt eens de tijd te nemen om te doorgronden wat er nu precies allemaal in mijn hoofd gebeurde. 

NO HARD FEELINGS THO…

Ik ben dankbaar! Toch heb ik enorm veel vragen. En met deze site, zal ik keer op keer deze vragen voorleggen aan jullie. De mensen die er echt toe doen! De mensen die de kracht hebben om het te veranderen. De echte machthebbers….

Bij deze tekst, hoort de volgende vraag. 

Hoe kan het, dat er steeds meer kinderen een label krijgen? Zouden we niet veel beter af zijn om te kijken wat er precies aan de hand is? Of kunnen we ze niet beter leren dat het ok is om uniek te zijn? Is het niet onze uniekheid, dat ons zo speciaal maakt?

Bedankt voor het lezen! Tot de volgende keer..

Leave a Reply

en_USEnglish