Een jaar of anderhalf geleden.
Daar zat ik dan, op de bank met een vers gerolde joint in mijn hand starend naar de televisie. Ik voelde me hopeloos slecht, zwaar gefrustreerd en diep teleurgesteld. Weer een poging mislukt. WAT EEN EIKEL!

Het einde is daarmee bekend en het begin dat ga ik je nu vertellen. In de maanden daarvoor maakte ik de stap naar Rotterdam. Voor de zoveelste keer verliet ik het ouderlijk huis. Vol goede hoop, en motivatie pakte ik mijn spullen. Het waren mijn lieve ouders die mij zouden afzetten bij mijn appartement in hartje centrum en voor even voelde ik mijzelf de man. Een prachtig appartement met uitzicht op de Erasmus brug, 500 meter van het maritiem museum en ook de witte de wit was om hoek. Dit kon niet beter!! Het leven lacht me toe!

In mijn dromen had ik de stad al bedwongen en in mijn fantasie zou ik binnen no time een succes worden. Dromen en fantaseren dat ging mij altijd al goed af. In mijn dromen en fantasie vond ik dan al snel een opening naar de top! De realiteit bleek anders. Mijn weg moeilijk. En zonder diploma, ervaring of kennis in wat dan ook bleek het erg lastig om mijzelf te profileren als succesverhaal. Want ja, in mijn ogen was ik een natuurtalent. In wat, dat wist ik niet precies. Maar studie, diploma en ervaring… Dat was allemaal overrated. Ergens in mij brandde een vuurtje, had ik hoop en vertrouwen. Dat moet genoeg zijn toch? 

Het is niet genoeg, te weten, men moet ook toepassen; het is niet genoeg, te willen, men moet ook handelen.

Johann Wolfgang von Goethe
Duits schrijver en dichter 1749-1832

Nou Johan, ik ben het volkomen met je eens!

Helaas zag ik dat toen anders. Ik heb geen idee waar ik zat met mijn gedachte, maar zoals het begin van deze tekst al verklapt, werd dat vuurtje gedimd, de hoop verloren en het vertrouwen in mijzelf kapotgeslagen door eigen toedoen. Voor de terugkerend lezer of podcast luisteraar is het bekend dat ik in mijn verleden nogal vaak de verkeerde keuze maakte. Ik had mijzelf aangeleerd om weg te rennen als het moeilijk werd, op te geven bij tegenslagen en mijzelf te verdoven als het me allemaal even te veel werd. Nu was het eigenlijk elk moment van de dag te veel, viel alles tegen op het moment dat ik daadwerkelijk ergens aan begon en is het leven gewoon moeilijk. Ik was gewoon een slappe zak. Niet zo één die je krijgt als je net bent klaargekomen, maar gewoon zo een slappe zak die al hangt vanaf de start!

Best logisch, dat ik keer op keer tegen de muur aan knalde. Het was dan ook onvermijdbaar dat deze poging zou falen. Achteraf vind ik het ook totaal niet verassend dat ik de reden was, van alle problemen! Toch kwam dat inzicht pas veel later. Op dat moment was ik blind voor mijn eigen fouten, had ik geen oog voor vooruitgang en werden alle lessen genegeerd. Het enige wat ik zag, voelde en mee naar huis nam was de ellende. Natuurlijk was het leven niet totaal controleerbaar en zijn er dingen gebeurd waarop ik geen invloed had. Maar eerlijk, ik was minstens voor de helft aansprakelijk! Toch voelde ik mij een slachtoffer!!

Half slachtoffer, half medeplichtige, zoals iedereen.

Jean-Paul Sartre
Frans schrijver, filosoof en Nobelprijswinnaar literatuur (1964) 1905-1980

Mijn motivatie verdwenen, de gedachtes negatief!

Wat doe ik hier? Ik ken niemand… Ik heb gefaald, en mijn leven is een grote ellende. Geen idee hoe ik ooit op dit idee was gekomen. En gefrustreerd dat ik de keuze had gemaakt om naar Rotterdam te verhuizen. Een stad waar ik tot dat moment nog niet echt veel geweest was. Een stad met het stadswapen, sterker door strijd. Het motto, niet lullen maar poetsen. En het Feyenoord credo, geen woorden maar daden. Daar stond ik dan. Een professional in het ontwijken van strijd, liever lullen dan poetsen en meer woorden dan daden. Van alle steden in Nederland. Dacht ik dat ik hier mijn pad zou vinden. Daar is goed over nagedacht! Chapeau! HAHAHA

Maar goed, avontuur… Dat past wel bij me!

Ergens leef ik voor avontuur. Elke dag een feestje en vooral een gelukkig leven. Ik was dan ook oprecht in de veronderstelling dat ik zou veranderen, als ik mijn omgeving zou veranderen. Een goede start is het halve werk. Dus een nieuw leven, in een nieuwe stad dat moet wel goed komen. het grappige is dat ik dat daarvoor al meerdere keren had geprobeerd. De boodschap was nog niet tot me doorgedrongen. IK MOEST VERANDEREN!

Plotseling inzicht is een plezier dat kan wedijveren met klaarkomen.

Midas Dekkers
Nederlands bioloog 1946-

Zo koppig als een ezel, and then some! Deels zit er een kern van waarheid in de boodschap, de omgeving heeft een enorme invloed op je en als je er dan toch voor kies om je omgeving aan te passen op een manier dat er een voordeel uit kan halen dan is het zeer zeker een positieve toevoeging aan je leven. Toch zijn het je eigen gedachte, beslissingen en daden die bepalen welke koers je vaart, welke route je bewandelt of op welke bestemming je zult aankomen. Laat nu net daar het probleem zitten, bij mij dan hé!

Mijn gedachte waren onrealistisch. Mijn beslissingen gericht op geluk op de korte termijn en mijn daden vooral ingericht om mijzelf een goed gevoel te geven. Geen idee van wie ik nu eigenlijk was, of wat ik wilde doen met mijn leven. Totaal onbewust dat ik met mijn gedrag een enkeltje naar het ravijn zou aanschaffen. Ik keek niet verder… Had geen idee van mijn bestemming!

Wie zijn bestemming kent, vindt de weg.

Lao-Tse
Chinees filosoof +/- 600 v.C.

Ik was degene die aan de touwtjes trok, de keuzes maakte en keer op keer met volle snelheid tegen de muur aan knalde. Je kunt de problemen ontvluchten, maar het problematische gedrag wat het veroorzaakt neem je met je mee. Al op de eerste dag kon ik mijn vleugels spreiden. Niet meer bij mijn ouders thuis, heeeeeeerlijk de hele dag blowen! VOL GASSSSSSS!

LOGISCHE KEUZE! NOT!
Hele dagen blowen, en gouden bergen verwachten…
KEEP ON DREAMING!

Mijn leven is voorgoed veranderd. Mijn ogen gericht op geluk op lange termijn, mijn gedrag gericht op vooruitgang en daarmee beïnvloed ik mijn gedachte positief. Ik pakte de controle! En begon voor het eerst, met beginnen!

Elke dag sta ik op en doe ik precies datgene wat mij verder helpt. Elke dag een groei van 1% betekend dat je na een jaar 3.5x beter bent dan het jaar daarvoor. Ik begon met boeken lezen, teksten schrijven en mijzelf te scholen in gedrag en attitude. Het bleek dat ik psychologie en filosofie reet interessant vond en voor het eerst in mijn leven at ik boeken voor het ontbijt, middageten en diner. Toch is dat niet de boodschap die ik wil meegeven. Lezen, schrijven en scholing draagt bij aan het bereiken van je doel, maar om dat doel te kennen. Moet je weten wie je bent, wat je leuk vindt en wat je moet doen om je leven in te richten zodat je elke dag kunt doen wat je leuk vind.

Daarnaast moet je ook nog eens genieten van het leven. Overwinningen vieren, en stilstaan bij vooruitgang. Dat doe ik ook, de ene keer minder uitbundig dan de andere. En zo nu en dan begeef ik me op glad ijs. Ik ben verre van perfect en geef zo nu en dan toe aan mijn verlangens. Dan zuip ik me teut, blow ik me suf en doe ik een dag helemaal niks! Het is alsof ik terug ga in de tijd en logische wijs voel ik me daarna slecht en doelloos. Het duurt dan ook niet lang voordat ik besef ik kostbare tijd heb weggegooid.

OF NIET? Het voelt goed en ik weet waarom ik dat doe. Het draagt bij aan mijn leven, mijn doel en mijn missie. Even de teugels loslaten, de fout ingaan en mijzelf rot voelen. Puur en alleen om te herinneren dat die route, niet meer mijn route is! Ik geniet van de route, ik LEEF!

De weg zelf is je bestemming.

Confucius
Chinees filosoof 551 v.C. – 479 v.C.

The show must go on!
Het leven is wat je er van maakt. je moet het zelf doen, niet alleen!

Leave a Reply

en_USEnglish