Een goed gevoel, een gelukkig leven. Het is geen wens, maar een vereiste! Zoals bijen zoeken naar honing, panda’s naar bamboo en een visser naar vis, zo zoek ik al mijn hele leven naar geluk! Wat begon als een onbewuste zoektocht, een manier om te overleven of simpelweg een manier om de dag door te komen werd zoveel meer dan dat. Het veranderde beetje bij beetje in mijn levensmissie. Mijn doel. Mijn zoektocht. Toch leek het een zoektocht zonder eind. Met elke bestemming die ik bereikte was ik weer terug bij af. Toch voelt het dit keer anders. Geen leegte die ik wil vullen, maar een volheid die ik wil delen. Dit keer draait het niet om mij! Maar om de boodschap.

Geluk betekent de ervaring van een volheid, niet van een leegte die gevuld moet worden.

Erich Fromm
Duits – Amerikaans filosoof en psycholoog 1900-1980

De leegte die wordt benoemd in de bovenstaande quote zou ik zelf omschrijven als een gevoel van verveling, doelloosheid of nutteloosheid. Het is een gevoel wat linea recta tegenover geluk staat. Een gevoel wat ik als persoon een groot deel van mijn leven heb willen ontlopen. Alles wat ik deed, had er op de een of andere manier mee te maken. De spullen die ik kocht, de dingen die ik ondernam of de wiet die ik al vroeg begon te roken. Dat gevoel wat je krijgt bij het kopen van nieuwe spullen, het doen van leuke dingen of de verdoving van drank/drugs zorgde keer op keer voor het verdwijnen van hierboven beschreven leegte. Het was dan ook dit goede gevoel, wat direct de waarde bepaalde van het geld dat werd besteed.

Kwaliteit in een product of dienst is niet wat de leverancier erin stopt. Het is wat de klant eruit haalt en bereid is ervoor te betalen. Een product bezit geen kwaliteit omdat het moeilijk te maken is en veel geld kost, zoals veel producenten typisch geloven. Dit is incompetentie. Klanten betalen alleen voor wat nuttig is voor hen en hen waarde biedt. Niets anders behelst kwaliteit.

Peter F. Drucker
Amerikaans management consultant en auteur 1909-2005

De waarde van geld, toentertijd, was met geen woorden te omschrijven. Voor het goede gevoel, was ik bereid grof te betalen. Met tijd, of geld. Mijn geluk, mijn goede gevoel, mijn leven was ervan afhankelijk. Ik was verkocht aan het idee om mijn eigen mannetje te staan. Die wens om voor mijzelf te kunnen zorgen, om te kunnen doen wat ik wilde doen, en het leven te leiden wat ik wilde leiden zorgde ervoor dat ik geen keuze had. Ik moest werken, hard werken. Aangezien ik en school niet echt een goede combinatie was, was het werk wat ik moest doen vaak saai, geestdodend en onder mijn niveau. Begrijp me niet verkeerd, werken is noodzakelijk. Maar werk zou een verrijking moeten zijn van je leven. Geen noodzakelijk kwaad, onontkoombare straf of geestdodende verplichting puur om te kunnen leven.

Wat is funester dan te werken, te denken en te voelen zonder innerlijke noodzaak, zonder een diep persoonlijke keuze, zonder lust? Als een automaat van de ‘plicht’?

Friedrich Nietzsche
Duits dichter en filosoof 1844-1900

Een automaat van de plicht, oefff, die woorden die voel ik. Jarenlang ging ik door het leven op de automatische piloot. Ik werkte op zijn minst 40 en maximaal 100 uur in de week, om vervolgens mijn zuurverdiende centjes in een tijdsbestek van een weekend uit te geven. Een week van mijn leven opgeofferd om spullen te kopen die ik met verloop van tijd weer zou dumpen bij het grofvuil. Avonden stappen, waardoor ik de dag daarna amper kon bewegen en dure kleren zodat ik mijzelf het mannetje kon voelen. Alles tijdelijk. Niet omdat ik erop uitgekeken was, maar omdat er weer een nieuwe versie op de markt kwam of omdat er weer een nieuw weekend om de hoek stond. En ik, ik wilde niet achterblijven. Het leverde me een goed gevoel op, dus deed ik eraan mee. Ik deed mee aan de trend, de rage of de nieuwste mode, puur en alleen omdat het voor mij op dat moment goed voelde. Het vulde de leegte, die met verloop van tijd enkel groeide. De wereld ging vooruit, terwijl ik als een kip zonder kop door het leven rende. Van high naar high. Zonder enig doel.

Een schip zonder roer mag dan doelloos ronddobberen tussen gevaarlijke klippen, het hoeft nog niet te zinken.

Kahlil Gibran
Libanees-Amerikaans schrijver en kunstschilder 1883-1931

Het doel is gevonden, de missie bepaald. Mijn leven heeft richting, de dagen invulling en mijn gedachte zijn opbouwend. Nog steeds op zoek, nog steeds aan het werk. Echter werk ik nu niet om te leven, maar is het werken een onmiskenbaar deel van mijzelf. Ik sta ermee op, en ga ermee naar bed. Het is geen werk, maar een hobby. Geen verplichting, maar een hobby. Ik ben ik, en mijn werk dat is waar ik in geloof. Het is de waarom van mijn leven. De reden van mijn bestaan.

Geef me werk wat bij me past en ik hoef nooit meer te werken.

Confucius
Chinees filosoof 551 v.C. Р479 v.C.

Leave a Reply

nl_NLNederlands