Horen en gehoord worden. Verbale Communicatie. Het is een belangrijk deel van ons leven. Geluiden die als trillingen door de lucht verplaatsen om door de ander als woorden ontvangen te worden, Trillingen die hun weg weten te vinden van mond naar oor. Wat een magisch iets is het toch ook. Ieder woord een aparte trilling, vele trillingen, een gesprek. Het is als de meeste wegen, tweerichtingsverkeer. Een goed gesprek is dan ook veel meer dan het uitwisselen van woorden. Een goed gesprek is alleen mogelijk, als beide partijen in staat zijn om naar elkaar te luisteren en ook daadwerkelijk horen wat er gezegd wordt. Begrijpen wat het betekend, en respect hebben voor elkaars situatie. De ideale wereld.

Als je niet kan zien, ben je gescheiden van de dingen; als je niet kan horen, ben je gescheiden van de mensen.

Immanuel Kant
Duits filosoof 1724-1804

Communicatie is KEY! In elk deel van het leven, uiterst belangrijk. Ik weet hoe het is om zelf de deur dicht te slaan, en ik weet hoe het is om voor een dichte deur te staan. Het gevoel wanneer je praat, en niet gehoord wordt. Wanneer je woorden wel gehoord worden, maar je boodschap niet begrepen. Het is alsof je praat tegen een muur. Hoe graag je ook wilt, het gesprek wat jij voor ogen hebt, dat gaat niet plaatsvinden. Nu niet althans. Zeg nooit, nooit! Want als ik ergens in geloof, dan is het in onze menselijke kracht om te groeien. De bovenstaande quote verwoordt deze situatie in mijn ogen dan ook beter dan ik ooit zou kunnen. Niet gehoord worden, zorgt voor afstand. Niet kunnen horen, scheid je van de mensen die graag het gesprek met je willen aangaan. Een situatie die ik jarenlang zelf heb ervaren. Zonder mijzelf er bewust van te zijn. De deur dichtslaan, was dan ook een onbewuste, automatische en vooral een logische keuze. Het was zelfbescherming!

Verdriet is ook een soort verdediging.

Ivo Andric
Joegoslavisch schrijver en Nobelprijswinnaar Literatuur in 1961 1892-1975

Geen idee of de schrijver van de volgende quote het op dezelfde manier bedoeld als dat ik het doe, toch gebruik ik zijn woorden om mijn boodschap kracht bij te zetten. Het is in mijn ogen niet meer dan oud zeer. Zoals jullie nu al wel kunnen weten heb ik een rugzakje, net als menig ander persoon. Mijn rugzakje is deels verantwoordelijk voor mijn gevoel van gelijkwaardigheid. Wanneer iemand mij het gevoel geeft beter, sterker of meer dan mij te zijn dan blokkeerde de ik. Mijn verdriet, zorgde middels mijn handelen voor een adequate verdediging (In mijn ogen althans). Een voorbeeld uit mijn verleden:

Kritiek, feedback of goed bedoelde adviezen. Het is de een mooie manier om te leren van je fouten. Maar het is ook een manier om op je fouten gewezen te worden. Voor de een is het geen probleem, voor de ander is dat een ramp. Een aanval, of simpelweg meer reden om aan zichzelf te twijfelen. Hoe weet ik dit, nou simpel. Voor mij was dit voorheen een reden om aan mijzelf te twijfelen. Kritiek, feedback of goed bedoelde adviezen waren voorheen een directe aanval op mijn zijn. Het is op zo een moment extreem bepalend op wat voor een manier het gezegd wordt, en vooral ook door wie. De verkeerde woorden, door de verkeerde persoon op het verkeerde moment zorgde ervoor dat ik een lichtelijke zenuwinzinking kreeg en BOEM, elke kans op een goed gesprek was verkeken.

Mijn verdediging op high alert, en alles wat de ander zei was een directe aanval op mijn manier van leven. Het klinkt heel extreem en dramatisch. Maar als je als persoon weinig zelfvertrouwen hebt, is het erg vervelend als iemand zegt dat je iets niet goed doet. Toegeven dat je fout zit, of dat je een fout gemaakt hebt, bewust of onbewust. Express of niet express, het maakt niet uit. Diegene hoeft niet per se te zeggen dat JIJ niet goed bent om het alsnog zo te ervaren. Voor mij was het mijn ego, waardoor ik geen sorry kon zeggen. In mijn ogen deed ik niks fout, ik zag de wereld door mijn ogen. En weigerde het door de ogen van de ander te bekijken. Toen ik begon te begrijpen dat mijn eigen rugzakje, mijn eigen kijk op de wereld ervoor zorgde dat ik blokkeerde, dat ik de deur dichtgooide en dat ik keer op keer de discussie aanging in plaats van het gesprek, veranderde mijn wereld!

Anderen begrijpen is kennis; jezelf begrijpen is verlichting.

Lao-Tse
Chinees filosoof +/- 600 v.C.

De boodschap van vandaag is er een van weinig woorden. Heb begrip voor elkaars situatie. Thats it!

De wereld wordt een stukje mooier, als je rekening houdt met de gevoelens van een ander. Ik weet als geen ander hoe lastig dit is, en ben zelf verre van perfect! Toch probeer ik te luisteren naar de woorden van een ander, zonder het te ervaren als een aanval. Ik probeer het te zien als een les, leerzaam en mooi. Leerzaam om wat van de ander te weten te komen, en mooi omdat diegene kiest om dat met je te delen. We hebben allemaal zo onze rugzak, onze pijntjes, en onze slechte herinneringen. Het moment dat we respect voor elkaar hebben, en luisteren naar wat het is dat de ander zegt, zou het zomaar kunnen dat er een mooie vriendschap ontstaat. En als ik voor mijzelf spreek, heb ik liever nieuwe vrienden, dan vijanden.

Dus de volgende keer dat je je irriteert aan iemands woorden, handelingen of gewoon de manier van communiceren in het geheel. Open dan het gesprek. Probeer het bij jezelf, en jouw gevoel te houden. Wijs niet met vingers naar het gedrag van de ander, maar zeg wat het is dat er gebeurd in jouw gedachte. Probeer jouw gevoel te beschrijven en sta stil bij de gevoelens van de ander. Vraag jezelf af… Hoe komt het dat er zo heftig gereageerd wordt? Wat zou ik zelf in het vervolg anders kunnen doen?

Open het gesprek, en kijk welke van de 2 onderstaande scenario’s plaatsvind.

  1. De ander schiet in de verdediging, word boos of emotioneel en ervaart je woorden als een directe aanval. (Weet dan dat dit met het oud zeer van de ander te maken heeft) Probeer niet het gesprek te pushen, en accepteer simpelweg dat de ander er nog niet klaar voor is. (Dit is enorm moeilijk, helemaal omdat je zelf weet dat je jouw woorden niet bedoeld om de ander te kwetsen. Vraag jezelf altijd af, hoe jij de dingen verwoord, en wat jij anders kan zeggen zodat het bij de ander niet als aanval beschouwt hoeft te worden. Maakt het niet uit hoe je het verwoord of welke woorden je kiest, dan is de ander er nog niet aan toe.)
  2. Je woorden worden gehoord en er vindt een mooi gesprek plaats tussen 2 volwassenen. Beide gevoelens worden besproken, en wanneer nodig wordt er samen gezocht naar een oplossing. De afstand verdwijnt. Het horen van elkaars woorden zorgt voor gelijkwaardigheid. En het wederzijdse respect neemt toe. Het is ook prima niet dezelfde mening te hebben, mits je elkaar respecteert.

Naar elkaar luisteren, en elkaar begrijpen. Elkaar mening respecteren en ondanks de verschillen elkaar respectvol behandelen. Het is een deel van Gelijkwaardigheid. Het is de weg van de toekomst! We moeten het samen doen!

Men moet menselijke handelingen niet bespotten, niet betreuren, niet veroordelen, doch begrijpen.

Spinoza
Nederlands filosoof 1632-1677

Leave a Reply

nl_NLNederlands